Bir roman yazmışsanız, onu haftalarca, aylarca kelime kelime yakalamışsanız, bitirdiğiniz zaman şöyle bir arkanıza yaslanmayı (ya da uzun bir yürüyüşe çıkmayı) ve niye onca zaman harcadığınızı, niye bunu yapmanın o kadar önemliymiş gibi göründüğünü sormayı hem kitaba hem de kendinize karşı borçlu olursunuz. Bir kitap yazdığınızda, günbegün ağaçları tarar ve tanımlarsınız. Bitirdiğinizde ise geri çekilip ormana bakmanız gerekir.
Cehenneme giden yolun zarflarla döşendiğine inanıyorum ve bunu dama çıkıp avaz avaz haykıracağım. Başka bir ifade şekliyle, zarflar karahindibalara benziyorlar. Eğer bahçenizde bir tane varsa, güzel ve eşsiz görünür. Ama köklenmesine izin verirseniz, ertesi gün beş tane olduklarını görürsünüz... daha ertesi gün de elli olur... ve sonra kardeşlerim, bahçeniz tümüyle, tamamen ve utanmazca karahindibalarla kaplanır
İki tane şablon yaptim. Okurlarla ve kitaplarla ilgili o mu bu mu sorulari var. Siz hangilerini seçiyorsunuz?? Fotoğraflara tiklayip inceleyebilirsiniz (人 •͈ᴗ•͈)
Benimkiler 1-2-1-2-1-2-1 ve A-A-A-B-B-B-A