Yaşadığımız şeyler, gelecekte bizim için bir değer olabilirdi. Nietzsche’den alıntı yaptım: “Was mich nicht umbringt, macht mich starker." (“Beni öldürmeyen şey, beni daha da güçlü kılar.”)
Ama gözyaşlarından utanmamız gerekmiyordu, çünkü gözyaşları, bir insanın, cesaretlerin en büyüğüne, acı çekme cesaretine sahip olduğuna tanıklık ediyordu.
Nietzsche’nin şu sözleri, tutuklularla ilgili her türden psikoterapi ve koruyucu ruh sağlığı çabalarının yol gösterici parolası olabilir:
“Yaşamak için bir nedeni olan kişi, hemen her nasıl’a katlanabilir.”