Gargantua, insanın gelişim sürecini mizah, abartı ve hiciv üzerinden ele alan çok katmanlı bir romandır.
Psikolojik açıdan bakıldığında, Gargantua’nın çocukluktan yetişkinliğe uzanan yolculuğu, eğitimin, deneyimin ve özgür düşüncenin kişilik üzerindeki etkisini gösterir. Rabelais, katı kurallarla yönetilen bir zihnin yerine merak eden, sorgulayan ve yaşamı tüm yönleriyle deneyimleyen bireyi öne çıkarır.
Roman, insanın içgüdüleri ile aklı arasındaki dengeyi mizahi bir dille işlerken, sağlıklı gelişimin baskıyla değil özgürlükle mümkün olduğunu düşündürür.