Aslında her insan bir kere yaşar. Şimdiyi dünü düşünerek geçirmekle, yarını ise bugünü heba etmekle geçirerek kendimizi ise, bu ikisi arasında ise denge kurmaya çalışarak mahvetmekten başka bir şey yapmıyoruz.
Dostlarım anı yaşamakta iyi değildir. Önemli olan kendimizi tanımak ve ne olursa olsun kendimizden vazgeçmemektir. Bir kariyer uğruna, para uğruna, aşk uğruna ve hatta kendimiz uğruna dahi olsa kendimizden vazgeçmemek önemlidir. Başkalarının çizdiği tablolardan bize ne değil mi? Hayat ve seçimler biriciktir ve kişiye özgüdür. Tüm toplumsal normlar bir gün değişebilir en çekirdek normlardan olan bir cana kıyma bile savaş zamanı masumlaşır. O halde bir kere yaşanılan bu hayatı kimsenin geçmişinde veya geleceğinde yaşamayalım. Kendimizi tanıyalım ne istediğimizi bilelim, kendi yanlışımızı onların doğrusuna tercih edebilecek kadar da meydan okuyabilelim.
Bırakalım üstümüze gelen yağmurlardan kaçmayı. Islanalım dibine kadar. Hiçbir zaman kurumayacak olsak, güneş hiçbir zaman çıkmayacak olsa dahi yaptığımız ıslanmak eyleminden dolayı zatürre olacak olsak bile bir kere de olsa yaşayalım.
Ama anı yaşamak için değil. Bizi biz yapan şeyleri kucakladığımız için. Kendimize sonunda sarıldığımız için.