Orkun Yıldırım
@pulse105
Ekonometrist
Trakya Üniversitesi
İstanbul
83 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Hani bir mutluluk anı gelip geçerken, ağımızı üstüne atıp bir kelebek gibi yakalayabilsek, o an sonsuza kadar bizimle kalsa.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
2500 yılında yaşayan bir yazar ve iki bilim insanı güneş sistemimizin dışında “Betelgeuse” isimli gezegene gidip burada incelemelerde bulunacaklardır. Tabi indiklerinde yapacakları ilk şey yaşama dair bir iz aramak olacaktır. Bir süre sonra ekibimizi şaşkına çeviren olay ise şudur; Burada! Yüzlerce ışık yılı uzaklıktaki bu gezegende! Kendileri gibi insanlar yaşıyor. Durun durun oda ne bu insanlar görünüş olarak aynı ama ne konuşabiliyorlar ne de düşünebiliyorlar, herhangi bir hayvandan farksız şuursuz birer canlıdan başka bir şey değiller. Bu kadarı da fazla ama, insanları kovalayan bu maymunlarda nereden çıktı üstelik konuşabilen, düşünebilen, güzel giyimli ve zeki canlılar; tam da dünyadaki insanlar gibi.
Yukarıda konusundan bahsettiğim bu kitap için şu ana kadar okuduğum en iyi Bilim Kurgu eseri dersem hiç de abartmış sayılmam, hatta kitap bittiğinde, “Neden serisi olan bir eser değil ki?” diye kendi kendime üzüldüğüm bile oldu. Kitabın sonlarına doğru artık konu bütünlüğünü ve kurguyu az çok idrak etmiş olmakla birlikte final darbesini tahmin etmiştim, ama yine de “Hadi bee!” demekten kendimi alıkoyamadım. Benim çok geç okuduğum, Bilim Kurgu severlerin kesinlikle geciktirmemesi geren bir şaheser olduğunu tekrar tekrar söylemeliyim bu yazımda. Kitap ilk 1968 yılında sinemaya uyarlanmış, bu filmi izlememiş olsam da daha sonra bu eseri referans alıp gösterime girmiş çoğu filmi izledim. Bende kitap kadar etki bırakmamış olsalar da aralarında beğendiğim ve iyi işler olduğunu düşündüğüm filmler de vardı.
Kitaba tekrardan dönecek olursak konusuyla ve olayların netliğiyle sizi içine hapseden bir Bilim Kurgu klasiğiydi. Öyle ki yıldızlar arası seyahat, başka gezegenler, farklı yaşam formaları ve evrim gibi konuları işlemesine rağmen asla teknik bilgilerle sizi yormuyor.
Zekanın elde edilebileceği gibi, kaybedilebileceğini de görüyorsun.
54 sayfalık bu kitabı okurken kalem ile hatasız, dümdüz nasıl çizgi çekilir onu öğrendim. Bir ara sinirlenmedim desem yalan olur, her yazılanın altını çizmek mantıksız geldi. Ama inanın bana, herhangi bir konuda merak ettiğiniz herhangi bir şeyi yazıya dökülmüş olarak karşınızda gördüğünüzde altını çizmek istiyorsunuz.
Kişisel gelişim kitaplarını hiç sevmem, bu kitabı da kişisel gelişim kategorisine koyanlar mutlaka vardır ama ben o şekilde düşünmüyorum. Felsefi yönü ağır basan, öğretici, gerçekçi; içinde sevgi olan, merhamet olan, aşk olan belki birazda dokunaklı bir eser. Sadece bu kadar! Bir kategorisi olmak zorunda değil bu kitabın. Okuyan herkesin içinde bir şeyler bulabileceğine eminim, "Evet ya gerçekten de böyle" dediğiniz çok yer olacak kalemlerinizi hazırlayın
