Melike

Melike
@purplegrape
“Yoruldum yaşamaktan yurdumda, İçimde engin kırlara açılma özlemi, Bırakıp gideceğim kulübemi, Çekip gideceğim hırsız ve hayta.”

Melike

, bir kitap okudu
10/10
·168 syf.·
2026 13. kitabı
Hüseyin Rahmi Gürpınar
8.3/10 · 601 okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Hava açık toprak kapalı Boşluğa çağrısı kuşların Deniz gözlerden saklanmayı sever Sözcükler meleklerin batmış gemileri Yaşayabilir miydik daha Gök ekmeği bulut rüzgârın oltasında Ova akarsuyun tarihten yüklendiği Bak aşı mevsimi geldi acı çekmenin Anlaşma nedir bilmeyen göğün mevsimi Yaşayabilir miydik daha Bir gün görmüştüm bu yeryüzündeki Döne döne yağan yağmurun imgesini Düşlesem daha neler bulmazdım ki Düşleyebilir miydim daha.”
Sayfa 156·Kitabı okudu
Şiir
“‘Çok eskiden yaşadım bu ânı ben’ Dersiniz şaşkınlık içinde. İlk girdiğiniz bir ev, bir merdiven, Birden güneş vuran pencere, Ve tam sırasında tiren düdüğü... İşte böyle gelmişti siz dünyada Değilken bir gün öğle üstü Bu renklerle bu sesler bir araya. Yaşamak anımsamak mıdır yoksa? Sanmam, biz de bir sestik belki Birileri için yıllar önceki Şaşırtıcı karşılaşmada.”
Sayfa 102·Kitabı okudu
Şiir
“Ağacın yanından geçiyorum Ağaç yerli yerinde Dönüp bakıversem birdenbire? Soğuk taşlara basıyorum Bütün ısınıyor tenim Bu yangın bu kıyamet ne? Güneşi yanıma alıyorum Açıyorum önüme denizi Ağaç taş güneş deniz Aç biilaç hepsi. Ben de sizdenim ben de Yerli yerimdeyim ben de ağaç gibi Taş gibi soğuk Güneş gibi sıcak Rahat mı rahat deniz gibi. Bir gün dedim ki kendi kendime Gözlerim de varmış demek Ellerim ayaklarım gibi. Bunu aklımla buldum. Önce ellerim ayaklarım akıllandı Sonra ellendi ayaklandı aklım Artık işbölümü hak getire. Ben yıktım bu kapıyı ben Deliler gibi hayvanlar gibi Karşıma çıktı ansızın O mutlu güvenli doğal
Sayfa 49·Kitabı okudu
Şiir
“Uyuyamayacaksın Memleketin hali Seni seslerle uyandıracak Oturup yazacaksın. Çünkü sen artık o sen değilsin Sen şimdi ıssız bir telgrafhane gibisin Durmadan sesler alacak Sesler vereceksin. Uyuyamayacaksın Düzelmeden memleketin hali Düzelmeden dünyanın hali Gözüne uyku giremez ki… Uyumayacaksın Bir sis çanı gibi gecenin içinde Ta gün ışıyıncaya kadar Vakur metin sade Çalacaksın.”
Sayfa 43·Kitabı okudu
Şiir