"Tek başıma ve kimsenin tanımadığı biri, yeryüzünü arşınlıyorum. Benim payıma da bu düştü. Kimse içimde neler olup bittiğini bilmiyor, ama kimse söylendiğimi de duymamıştır. Kumrular hakkında söyleneni bilirsiniz herhalde? O pırıl pırıl, güzelim kaynak suyunu içmeden önce bulandıran kumrunun ta kendisi değil midir, hani şu en hüzünlü yaratık?"
İnsan bağışlanmayacak kadar ağır bir suç işledi mi, bir yandan dayanılmaz acılar çekerken, bir yandan da, "Dünyanın bir yerinde beni bağışlayacak insanlar nasıl olsa vardır " diye hayal kurar.