s
@qarres
180 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Belki onu yeniden sevmeyi de denerim.
Büsbütün bana ait oluşunun şiddetiyle.
Zararsız hiçliğin içinde yeniden yaratarak ve
kanayan bir yaraya elimi bastırır gibi.
"Ölüyoruz ve bitiyor, öyle değil mi," dedi, kendi kendine konuşur gibi. "Her şey. Ne rahatlık."
Bunları mı konuştuk ilk anda? En önemsiz, en dişe dokunmaz ayrıntıları saklayan zihnime ne oldu? Zamanı yakalamaya çalışırken ölü yaprakları eşeliyorum ve hatırlamaktan yoruluyorum. Zaman lastik gibi esniyor zorladığımda, eğilip bükülüyor ve hüzün veriyor.
Yerimden kalkıp karanlık bahçelere bakan renin önünde dikildim. Benim hiç ışımayacak karanlığımdı bu. Aliye'nin ne yakınlığını, ne içtenliğini ne de yalanlarını istiyordum artık. Hayat ona verdiklerini kırıp döktüklerine karşılık geri alıyordu. Ona yardım edemezdim, o gücü de almıştı elimden.
Reklam