s
@qarres
180 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Sevdiğin insanı kendine yabancı hissettiğin an. Bir şeylerin yolunda gitmediğini bilmezlikten gelmeyi sürdürdüğün uzun günler ve gecelerden sonra bir akşam ansızın kesin olarak bildiğin an. Apansız şiddetli bir düzensizlik duygusu ve derin bir güceniklikle çarpılarak her şeyin bittiğini anladığın an.
İnanılması güç olansa bu çürümüşlük ortamında herkesin aşkı arıyor oluşuydu. Sevgiyi, vefayı, sadakati.
Hissetme kısırlığı içinde bütün eksiklerini, kaybettikleri iyilik ve incelikleri birbirlerini çiğneyip tükürerek yerine koymaya uğraşıyorlardı.
Ferda'nın benim üzerimdeki karşı konulmaz gücü olduğunu ise çok daha sonra fark ettim. Bu güç çoğu zaman sessizdi ve bana, ne yapmam, nasıl olmam gerektiği konusunda dillendirilmiş taleplerle ulaşmıyordu. İrademe bırakılmış gibi görünen durumların çoğunu ondan bana yansıyan, tanımlanmamış saf bir olumsuzluk duygusu yönlendiriyordu.
Görünürde özgürdüm ama kocama duyduğum abartılı sevgi benim için kendi başına bir zorunluluk, dahası ayak bağıydı. Gizli de olsa kendi kendime yarattığım görev duygusu altında eziliyordum.
Reklam