Bebeğin konuşmaya başlama zamanı, beynin hareketi kontrol eden bölgelerinin olgunlaşmasına bağlıdır. Anlaşılabilir sesler çıkarmak için çok hassas kas kontrolü ve tabii ki çok fazla pratik gerekir.
Belirli bir gen setine sahip bir çocuğun bazı gelişim özelliklerinin yalnızca belirli bir çevredeyken ortaya çıkıyor olmasına gen-çevre etkileşimi denir.
Yeni doğan bebek annesinin konuşma kaydını dinlediğinde daha düşük şiddetle emer, başka bir kadının ses kaydını dinlediğindeyse daha düşük şiddette emer. Bebeklerin annelerinin seslerini doğuştan itibaren tanıdıklarını buradan anlıyoruz.
Bilgi eksiklikleri olsa da bebekler çevreden gelen bilgileri nasıl düzenleyeceklerini ve nasıl tepki vereceklerini etkileyen belli bazı eğilimlere doğarlar. Gelişen beyinlerinin içinde bulundukları çevreye uyum sağlamasını temin edecek deneyimleri aramaya eğilimlidirler. Veya daha basit söylemek gerekirse, çocuğunuzun beyni ihtiyaç duyduğu şeyleri dünyadan nasıl alacağını doğal olarak bilir. Bu yüzden, beynin gelişimi için kusursuz bir bakıcı gerekmez; orta yetenekte bir bakıcının bulunduğu biraz düzgün bir ortam yeterlidir.