Kusursuz bir gölü seyretmek gibi, ışığın yapraklardaki hışırtısı gibi, sokaktan geçen bir arabanın camının arkasından gelen müzik hecesi gibi. Her şeye rağmen böyle neşeli anları var hayatın.
Birkaç haftadır bir his var üzerinde; koruyucu bir ambalajın içinde gezindiğini, cıva gibi yüzdüğünü hayal ediyor. Dış dünya dış yüzeyine dokunuyor ama diğer kısma, içeriye ulaşmıyor.
Birkaç haftaya kalmadan Marianne başka insanlarla yaşıyor olacak, başka bir hayatı olacak. Ama kendisi başka biri olmayacak. Kendisi aynı, vücuduna hapsolmuş aynı insan olacak. Onu bu durumdan kurtarabilecek ya da gidebileceği başka bir yer yok.