Yine, halk arasında, “ vicdan azabı” tabiri vardır. O azap, bebekliğimden beri, doğalında ortaya çıkmış, büyüdükçe dineceği yerde gittikçe derinleşmiş, iliklerime işlemiş, geceleri yaşadığım sıkıntı sonsuz değişkenli bir cehennem olmakla birlikte, (bu çok tuhaf bir ifade olabilir ama) gün geçtikçe etimden ve kemiklerimden daha fazla içkinleştiğim bir şey haline gelmişti.