Reklam
Yalnızlık hakkında uzun uzun yazdığı yazılar, yalnızlığı meşrulaştırıyordu. Yalnızlığı iyi, yaratıcılığın bir süreci olarak görüyordu yazar. Buna katılıyorum ama yalnızlığın bu kadar olması gereken bir şeymiş gibi lanse edilmesi bana doğru gelmedi. Yazar yalnız olduğu ve bunu aşırı hissettiği için bu şekilde düşünüyor diye düşünüyorum ama o yalnızlığından kurtulabilseydi belki düşünceleri bambaşka bir hal alacaktı.
Sevdiği kişi uğruna canını veren her roman beni çok etkilemiştir. Nasıl bir sevgi ki kendi canından çok daha kıymetli. Bu kitapta beni daha çok etkileyen şey ise Fransız devriminin ne kadar vahşice olduğunu okurken daha da hissetmem. Giyotine yapılan benzetmeler, hakkında söylenen şeyler ve bunların gerçekten yaşanması inanılır gibi değil. İngilterenin de nasıl daha stabil bir ülke olduğunu görüyoruz. Geçmişinin peşinden gelmesi hatta belki senin olmayan ama kan bağın olduğu için senin sayılabilecek bir geçmişin seni etkilemesi can alıcı. Yeni nesil olarak aileden kalıcı olarak aldığımız travmaları biz de yaşıyoruz. Soyumuz kaderimiz oluyor. Aşk dolu şeyler okumak gerçekten bana her seferinde çok keyif veriyor sonu hüzünlü bitmiş olsa da bir insanın bir insanı bu kadar çok sevebiliyor olma ihtimaline umut bağlıyorum
