Raife
@raife_
Sosyalist, feminist
Ne mutlu Türk'üm diyene!
Marmara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi
İstanbul
1999
7 kütüphaneci puanı
29 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu muhteşem kitaptan öğrendiklerim
İncelemeden çok kitaptan öğrendiğim değerleri yazmak istedim:
1- Önce kendime değer vermeliyim
2- Hedeflerim için emek vermeliyim ama "ille de başarıcam" diye kendimi başarıya tutsak etmemeliyim.
3- Çünkü mutluluk hedefime ulaşmaktan çok olduğum noktada en iyisini yapabilmemden gelecektir.
4- Hep ne olursa olsun affetmeliyim ama kendi değerimi göz ardı etmeden.
5- Hep gülümsemeliyim çünkü ne kadar gülümsersem o kadar mutlu olurum.
6- Umutsuz olabilirim, güçsüz kalabilirim ama öyle hissettiğim anlarda her şeyin üstünden gelebileceğimi biliyorum, gelemesem bile dünyanın sonu değil, hayatımda kötü anlar tabi ki olacak, yine de her şeye rağmen gülümseyebilirim.
7- Her şey olması gerektiği gibi olacak bu yüzden pişmanlığa yer yok.
8- Dünya benim bakış açımdan ibaret, o yüzden hep güzel bakıcam.
9- Ben ne verirsem daha fazlasını alıcam o yüzden hep iyiyi seçmeliyim.
10- Küçük hedefler büyük başarı getirecek.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,1bin okunma
Reklam
Kendinizden parçalar bulabileceğiniz bir kitapİlişkiler
Gary Chapman'dan okuduğum ilk kitap ve hatta ilişkiler üzerine okuduğum ilk kitap ''Beş Sevgi Dili'' bize sevgi güdümüzün herkeste aynı şekilde karşılık bulmadığını ve başkalarının bize karşı gösterdiği sevgi belirtilerini, bizim ''sevgi'' kavramımızda bizim beklediğimiz şekilde karşılamadığını ve bunun herkesin farklı bir ''sevgi dili''ne sahip olmasından kaynaklandığını anlatır. Kitabın ana konusu olan sevgi dili ise nasıl ki her insanın bir anadili ve sonradan öğrendiği, anadili gibi konuşamadığı farklı diller varsa işte bu sevgi dili de insanlar için öyledir. Herkesin bir ana sevgi dili vardır ve bir de partneriyle birlikte olduğundan öğrenmek zorunda olduğu partnerinin ana sevgi dili vardır. Ne kadar çabalarsak çabalayalım hiçbir dili anadilimiz gibi konuşamasak da bunun için uğraşırız ya, işte Chapman da bize partnerimizin ana sevgi dilini öğrenip partnerimize olan sevgimizi, kendi sevgi dilimizden değil de partnerimizin sevgi dilinden göstermemizi tavsiye ediyor. Dolayısıyla sevgimizi doğru bir şekilde iletmek istiyorsak karşımızdaki insanın sevgi dilini anlamamız gerekecek. Aynı şekilde başkalarının bize karşı gösterdiği sevgi belki onlar için gerçek bir sevgi güdüsü olabilse de bizde pek de etkili bir karşılık bulamayabilir. Böyle bir durumda sevilip sevilmediğimizi düşünmek yerine karşımızdaki kişinin sevgi dilinin ne olduğunu öğrenip ona göre karar vermeliyiz. Chapman bu sevgi dilini beş kategoride toplamış ve bunlarla ilgili ders niteliğinde örnekler vermiş. Kitabı okuduğunuzda kendinizden kesinlikle bir parça bulacak ve sanki bir terapi seansında hissedeceksiniz. Ayrıca kitap size başkalarının açısından bakmayı ve herkesin sevgi ihtiyacının farklı bir kalıpta olabileceğini öğretecek. Kitap 14 bölümden oluşuyor ve sonunda her bölümle ilgili ufak bir
İçimize huzur veren bir kitap
Sait Faik'in okuduğum ikinci kitabı. Diğer kitaplarını okumadığım halde, bu kitabın Sait Faik'in yazar kişiliğini en iyi tanıtan kitap olduğuna eminim. Sadece yazarlığını değil bence tamamen kendi kişiliğini tanımamızı sağlayan bir kitap. Sait Faik'i tanımak istiyorsanız bu kitap iyi bir rehber olacaktır. Kitabın içeriğine gelecek olursam, kitapta birbirinden bağımsız toplam 19 öykü ve kitabın sonunda yer alan Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun Sait Faik'le ilgili yazdığı küçük bir yazı yer alıyor. Bence önce bu yazıyı okumalısınız. Kitap kısa olmasına rağmen bir oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap değil. Daha doğrusu bu kitabı daralıp sıkıldığınızda; rahatlamak ve zihninizdeki sesleri susturmak, kalbinize huzuru, dinginliği almak için okumalısınız. Yavaş yavaş, tadını çıkararak. İçinde olduğunuz gri hayattan uzaklaşmak için. Çünkü yazar öyle güzel yazmış ki sanki anlattığı yerde siz de onun yanındasınız. Kitaptaki ana mekân Burgazada. Öyle güzel betimlemiş ki hiç görmeden nasıl bir yer olduğunu hayal edebiliyorsunuz. Orada yazarın yaptığı gibi vakit geçirmek istiyorsunuz. Burgazada'nın serin denizinde yüzerken çakıl taşları toplayıp akşamında ıslak saçlarla denize karşı sevdiklerimizle şarap içmek gibi :)
Çaba gösterilmeyen bir hayatın yitip gitmesi
Ana karakterin hayatını başından sonuna kadar anlatan eserleri hep sevmişimdir. Tante Rosa da böyle, çocukluğundan ölümüne ve ölümünden sonraki sürece kadar olanlar anlatılmış. Evet kitap çok kısa, Tante Rosa'yı hayatının belli döneminde etkileyen olaylar kısa kısa yazılmış ancak bu karakterin gelişimini, değişimini etkileyen basit görünen ama radikal olaylar az ve öz şekilde yazılmış. Zengin olmak için yaptığı planın tutmaması ve evinin geldiği hal buna örnek olabilir. Görünürde bu her ne kadar basit bir durum olsa da, yazar belki de Tante Rosa'nın evini onun iç dünyasını yansıtan bir metafor olarak kullanmış olabilir. Örneğin Tante Rosa yaş aldıkça hayatında tüm olup bitenler, içinde biriktirdikleri hayatının son dönemlerinde evine gelip biriken sayısız faturalarla, postalarla, açıp okumadığı yüzlerce kağıt parçalarıyla sanki yüzüne çarpar. Yaşlandığının farkına varmıştır artık. Gençliğine özlem duyar, ağlar. Her ne kadar içinden geleni yapsa da istediği hayata sahip olamamanın acısı onu hiç harekete geçmemenin pişmanlığını hissetmeye iter. Hayatı nasıl dipteyse ölümünden sonra da, tıpkı dibe batmış gibi,cenazesi ne yazık ki bir insanın başına gelmemesi gereken şekilde olacaktır.
Tante Rosa, Sevgi Soysal'dan okuduğum ilk kitap. Kitap beni gerçekten etkiledi. Yazarın üslubu, akıcılığı çok başarılı. Diğer kitaplarını da çok merak ediyorum ve okumaktan keyif alacağıma inanıyorum.