Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu. Kendi kendinizi aldatırsınız; aslında kötü değildir dersiniz. Ama onu görünce, tıpku nefes darlığına tutulmuş gibi olursunuz, soluk alamazsınız.
"yapmayın böyle" dedi, "beni düşünün!" "Sizi düşünmek mi?" dedim. "Bunu bana mı söylüyorsunuz? Düşünmek mi! Sizi düşünmüyorum, siz her an ruhumdasınız.."
İnsan soyu tek bir kalıptan çıkmadır. Çoğu, yaşayabilmek için günlerinin büyük bir bölümünü çalışarak geçirir ve özgürlük olarak artakalan zaman onları o kadar kaygılandırır ki, kurtulmak için denemedik şey bırakmazlar.
Acımak..Ben insan ruhlarındaki derinliğin ancak onunla ölçülebileceğine kaniyim. Evet, dibi görünmeyen kuyulara atılan taş nasıl çıkardığı sesle onların derinliğini gösterirse başkalarının acıları da bizim yüreklerimize düştüğü zaman çıkardığı sesle bize kendimizi, insanlığımızın derecesini öğretir.