Asla var olmayan ve asla var olmayacak tüm o karakterler, bana sessizce ve yılmadan eşlik ederken bir şekilde... o kadar da yalnız olmadığımı hissettirmişlerdi.
... sanabileceğiniz kadar tekdüze ya da en azından çekilmez değildi; ağaçların dinlenişini ya da bir gölcüğün dinginliğini seyrederken hayallere dalmaya nasıl bayılırız, işte öyle bir gönül şenliği veriyordu insana sanki.