“Gözünü açıp kapıyorsun ve bir bakıyorsun ki hayat bitmiş. İşte bu kadar. Saklanacak yer yok. Güvenlik siye bir şey yok. Geçicilik… yaşam geçici… Bunu biliyordum zaten… Herkes bilmez mi? Ama üstüne pek düşünmemiştim. Düşünmekte de istememiştim. James’in ölümü bana bunu düşündürdü. Buna mecbur kaldım, hep bunu düşünüyorum. Yaşı benden büyüktü, benden önce öleceğini biliyordum. Yine de… bu durum beni bir şeylerle yüzleşmeye itti.”