Reading Head
@readinghead
Öğrenci
Üniversite okuyorum
32 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Herkese merhaba!
Meridon Wideacre Üçlemesinin son kitabı. Bende hepsine ayrı ayrı yorum yapmaktansa bu şekilde toplu yazmayı tercih ettim.
Birinci kitap; Beatrice bana göre fazla uzatılmıştı. Hikaye belli bir yerden sonra tıkanmasına rağmen yine de yazarın uzatma çabasına şahit olduk. Son 200 sayfa ben artık oflayarak, bitsin kafasında okudum doğrusu. Beatrice çok yanlış kararlar veren, fazla hırsın insanı nasıl yanlışa sürüklediğini gösteren bir karakter. O döneme göre de kadınlara biçilen rolü dışlaması ve bunu köy halkına göstererek “beni de patron bilmelisiniz” tarzında yaklaşımı çok takdir edilesiydi. Yine de kitapta ağırlık olarak fazla hırsın Beatrice’yi nasıl bir yanlışa sürüklediğini izliyoruz.
İkinci kitap; Julia ise Beatrice’nin kızı. Annesinden tamamen bağımsız, saf, iyi duygular besleyen insanların göz bebeği. Bu kitapta da hoşuma gitmeyen şeylerden biri bazı olayları fantastik şekilde aktarması oldu. Altıncı his olabilir ama bu biraz abartı gibi geldi. Okursanız ne demek istediğimi kesinlikle anlarsınız. Daha fazla bahsedemem çünkü seri olduğu için spoiler verebilirim. Bu iki kitapta da ensest bir ilişki anlatılıyor. Ama emin olun ki gözünüze sokar bir şekilde değil. Özellikle ikincisinde.
Son kitap; Meridon. Wideacre’nin kaderi Meridon’a bağlı. Onun vereceği karara. Ama şansa bakın ki annesi Julia onu bebekken çingenelere vermiş. Bu da demek oluyor ki; Meridon asilzade olarak yetişmedi ve bu topraklar hakkında aç gözlü davranabilir. Bunu okuyup görmek daha doğru.
Üçleme kitap olarak bazı yerlerde bıkkınlık verdiğini inkar edemem. İlk iki kitap birbirinin aynısı gibiydi bu yüzden üçüncüyü elime almakta çekindim ama hikayeyi de sona erdirmek istiyordum. Neyse ki üçüncü öyle çıkmadı. Ama bu sefer de tamamen farklı bir şey okumak bana yabancı geldi.
Reklam
Herkese merhaba!
Okuma grubumuzla kararlaştırdığımız bir kitaptı. Bu sayede Ernest Hemingway ile tanışma fırsatı buldum. Ama tanışma kitabı olarak iyi bir tercih miydi ondan emin değilim işte.
Kitap adından da anlaşılacağı gibi yaşlı bir balıkçının balık tutma uğruna yaşadığı bir maceradan bahsediyor. Gerçek bir olaydan esinlenildiğini, aslında makale olduğunu kitabın ön sözünde yazıyor. Bunu duyunca çok şaşırdım. Bir makale nasıl kitaplaştırılabiliyor ki? Tabii konu tamamiyle yazarımızın hayal gücü ile alakalıymış, okuyunca anladım. Konumuza dönersek; balıkçımı ağına takılan büyük balığı yakalamak için açıldıkça açılıyor. Tabii bütün istikamet balığın gidiş yönüne göre olduğu için balıkçımız karadan çok uzaklaşıyor. Köpekbalıklarıyla mücadelesi beni çok korkuttu. Sonuçta bir tane değil birden fazlasıyla mücadele ediyor, orada olmayı hayal bile etmek istemem doğrusu. Benim sevdiğim nokta karakter ahmak bir yaşlı olarak yazılmasındansa, akıllı ve mantıklı hareket eden bir yaşlı olarak yazılmasıydı. Çok fazla balıkçılıkla ilgili terimler vardı. Her terim için sayfanın altında yazan yazıları okumak takdir edersiniz ki kişiyi metinden uzaklaştırıyor. Çevirmenin bunu özellikle yaptığını da arka sayfaya yazdığı nottan öğrendim. Aslında kitabı okuyunca insan anlıyor ki doğası gereği yalnızlığa gelemeyen bir bünyeye sahip. Hani yalnızlık sadece Allah’a mahsus diyorlar ya, gerçekten öyle.
Kitap tavsiye edilebilir ama tanışma kitabı olarak tavsiye edilmez. Hemingway’den önerebileceğiniz bir kitap varsa tavsiyenizi seve seve almak isterim. Kitapla kalın! 
Yaşlı Adam ve Deniz 
Ernest Hemingway
Yaşlı Adam ve Deniz Ernest Hemingway
Herkese merhaba!
Kitabı aldığım zaman moralim çok bozuktu. Sadece ismine bakarak almıştım çünkü umuda ihtiyacım vardı. Evime dönüşte bir saatlik otobüs yolculuğunda okumaya karar verdim. Kitap ilk başta beni kendine çekti, ilgi çekici şeylerden bahsediyordu. Hapiste yaşayan birinin işlediği suçun sebebine inilmişti. Kitap bu şekilde anlatılacak sandım. Böyle olunca fena heyecanlandım doğrusu. Ama beklediğim gibi olmadı. Hikaye hikaye anlatılıyordu. Her bölüm başka bir hikaye, başka bir hikaye üzerinden düşünceleri yönlendirme metodu uygulanmıştı.
Hikayelerin anlatım şekli bana pek hitap edemedi. İncecik olan bu kitap maalesef bir kaç ay elimde gezindi, bazen kenara dinlenmesi için bırakıldı başka kitaplar okundu ama sonunda bitti. Memnun kaldın mı derseniz, onda bile emin değilim.
Kitap hakkında ne hissettiğimden dahi emin olamadığım için düşüncelerimi sizinle daha fazla paylaşmamak en doğrusu olacak. 
Umudun Beşinci Mevsimi 
Songül Ünsal
Umudun Beşinci Mevsimi Songül Ünsal
Herkese merhaba!
Yazarı Birimiz Yalan Söylüyor kitabıyla tanımıştım ve önce onu okumak istiyordum ancak şansıma kitabın baskısı olmayınca bunu almak istedim. Kesinlikle aldığım için pişman değilim! Polisiye okumayı çok seven bir insanım ama genelde okuduğum kitaplarda her zaman bir başkomiser olur. Bunda başkomiser yoktu, liseli ikiz kardeşler annelerinin yaşadığı bir sorundan dolayı anneannelerinin yaşadığı kasabaya gidiyorlar.
Hikayenin ilgi çekici kısmı burada başlıyor. Çünkü anneannelerinin yaşadığı kasaba annelerinin eğitim gördüğü ve küçüklüğünü yaşadığı kasaba. Ve burada sır tutan ölü ise annelerinin ikiz kardeşi, kızların teyzeleri. Lise balosu zamanı öldürülen teyzeleri. Katil tabii ki tahmin edemeyeceğiniz birisi çıkıyor. Tahmin edilebilir biri olsaydı kitabı aldığıma pişman olurdum zaten .
Kurgu güzel planlanmıştı evet ama liseli gençleri yapabileceklerini düşünmek için onlarla aynı ortamda bulunulması, onların gözlemlenmesi gerekiyor gibime geliyor. Ya da ülkeler arası yetiştirilme tarzından dolayı bana garip geldi bilemiyorum.
Kitabın dili hakkında yorumum ise sadeydi, öyle aşırı süslü kelimeler kullanılmamıştı. Pişman edecek bir kitap değil ama okuduğunuz zaman da sizi başka diyarlara sürükleyebilecek bir kitap da değil. Tavsiye edilir mi? Of course
Kitapla ilgili ne yazsam kitap hakkında bilgi vermemiş olurum bilemiyorum. Sanırım konusundan bahsederken zorlanacağım bir kitap olacak.
Grace ve Tippi birbirlerine yapışık olarak doğmuş ikizler. Anneleri bu tehlikeyi bildiği halde hamile kalması ve çocukları yine de doğurması sebebiyle ikizler içten içe annelerine kızgınlar.
Ben şiirsel bir şekilde yazılmış kitapla ilk defa karşılaştım. Böyle olunca ben bir süre kitaba elimi sürmedim ancak sadece yazım şeklinin öyle olduğunu normal bir cümle gibi okunduğunda rahatsız etmediğini fark edince okumaya devam ettim. Şahsen şiir kitaplarını okumayı pek becerebilen bir insan değilim.
Kitap ikizlerden en yumuşak olan Grace'nin ağzından anlatılmış ama bana göre diğer karakterlerden bahsetme şeklinden ben kitaptaki herkesi çok iyi tanıdım ve neye nasıl tepki vereceklerini Grace söylemeden tahmin edebildim. Babalarının alkolik olması, annelerinin hem çalışıp hem eve koşturması, ninelerinin emekli maaşlarına ihtiyaçları olmaları, küçük kardeşlerinin bale tutkusu ancak parasızlıktan bale kursundaki çoğu şeyden mahrum kalması ve daha bunun gibi pek çok şey... İkizlerin eğitim ve hastane masrafları yardım fonları ve devlet aracılığı ile sağlanıyor ancak yardım fonlarının özel hocaya yetmeyeceğini fark eden aile mecburen çocuklarını özel okula göndermek zorunda kalıyorlar. Bu da tabii ki devletin karşıladığı bir imkan oluyor.
Kitabın arka kısmında da ikizlerin ayrılması gerektiği yazıyordu. Ben bunun sebebini çok merak ettiğim için aldım açıkçası. Sağlık sorunu mu, aşk mı ya da başka bir şey mi? Onları bu ayrılmaya iten sebep neydi? Okudukça sizde merak edeceksiniz eminim. Kesinlikle tavsiye ediyorum!
Reklam