Neden insanlar bu denli yalnız olmak zorundalar? Neden bu denli yalnız olunmak zorunda? Bu dünyada bu kadar çok insan yaşarken, her birimiz bir başkasından bir şeyler beklerken, neden bu kadar yalnızız? Ne için? Yoksa gezegenimiz insanların yalnızlığından beslenerek mi sağlıyor dönüşünü?
Her ikimiz de bilgelik denen şeye sahip değildik ve bunu telafi edebilecek bir yeteneğimiz yoktu. Kendimizi dayandırabileceğimiz bir temel de yoktu. Bizler sonsuz sıfırlar gibiydik. Bir hiçlikten bir diğerine sürüklenen zavallı varlıklardık.
Erdem otomatizmi dışlar ve sabit doğrultuda bir gayrettir zira bu, iyiye doğru bir gayrettir fakat bu gayret her zaman için yenilenmelidir, çeşitli tezahürlerle zuhur etmelidir, ahlaki ilerleme buna dayanır. Erdem yaratıcıdır, iyilik yapmak için belli bir ustalık olmadan tam bir erdem de olmaz. Erdemin icrası erdemi daha akılcı kılar. Alışkanlık, evrimi takip eder.
İrade, aklın doğal yasalarına uyduğu zaman iyiyi yerine getirir. İşte, erdemin ve mutluluğun özdeşleştirilmesinin ilkesi budur. Mutlu olmak, kendi doğamızı bütünüyle geliştirmek demektir, erdem ise razı olunan bir yükümlülükten başka bir şey değildir.