Tasarımcılar, her şeyden önce eylemleri yönlendirmek için sağlarlık, imleyen, iyi eşleştirme ve kısıtlamalar kullanarak uygun olmayan eylem olanaklarını en aza indirgemeye çalışmalıdır. Bir kişi uygun olmayan bir eylemde bulunduğunda tasarım, bu eylemin keşfedililip düzeltilmesi olanağını olabildiğince artırmalıdır. 
Bugün insanların, her zaman doğru, kesin bilgiyi veren makinelerin alışılmamış taleplerine uyum sağlamak için normal dışı davranmaları konusunda diretiyoruz. İnsanlar bu konuda özellikle kötü ama yine de makinelerin rastgele, insana uygun olmayan gereksinimlerini karşılayamadıklarında bunun insan hatası olduğunu söylüyoruz. Hayır, bu tasarım hatası.
Makineler insan değildir. Bizim gibi iletişim kuramaz, anlayamazlar. Bu, tasarımcılarının, makinelerin davranışlarının, bu makinelerle etkileşime giren insanlar tarafından anlaşılabilir olmasını sağlamak gibi özel bir yükümlülükleri olduğu anlamına gelir.
… deneyimlerime göre insan hatası çoğunlukla kötü tasarımın sonucudur: Buna sistem hatası denmesi gerekir. Sistem tasarımı bunu dikkate almalıdır. Suçu o kişiye yüklemek işi öğretmeni rahat bir yoludur, ancak neden sistem daha başından tek bir kişinin tek bir ediminin yıkıma yol açacağı biçimde tasarlanmıştır? Daha kötüsü, kökenini, temelinde yatan nedeni düzeltmeden kişiyi suçlamak zoruna gidermez: Aynı hatayı bir başkası da yapabilir.