Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey, hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...
Onlara duyduğum özlem içimde derin bir acıya dönüşüyor. Bütün bedenim sızlıyor, mutfak zeminine, karoların üstüne yatıp Annabel'le artık zaman geçiremeyeceğim için haykırarak ağlamak, Aidan'ın da aynı durumda olduğunu hatırlayınca öfkeyle duvarları yumruklamak istiyordum. Çocuklarımın yanında olmak çok kolaydı; onlardan uzak olmak da bir o kadar zor.