Onlara duyduğum özlem içimde derin bir acıya dönüşüyor. Bütün bedenim sızlıyor, mutfak zeminine, karoların üstüne yatıp Annabel'le artık zaman geçiremeyeceğim için haykırarak ağlamak, Aidan'ın da aynı durumda olduğunu hatırlayınca öfkeyle duvarları yumruklamak istiyordum. Çocuklarımın yanında olmak çok kolaydı; onlardan uzak olmak da bir o kadar zor.