"Ve sonra oda kapkara oldu ve yaşanan karmaşaya rağmen Bruno hâlâ Shmuel'in elini sımsıkı tutuyordu ve dünyadaki hiçbir şey Bruno'yu onun elini bırakmaya razı edemezdi..."
"Ruhunu; küçük bedeninde artık yaşamamaya, oradan kaçıp yelken açmaya, gökyüzüne yükselip çok uzaklara ulaşana kadar bulutlara uçmaya ikna etmek ister gibi, yere bakıyodu Shmuel."
Ah! Nereden başlamalıyım bilemiyorum. Beni derinden sarsan bir kitap oldu. Çok kırgın bir kitaptı. Kitabın kapağını kapattığımda müthiş bir boşluk hissettim. Kitabın o can alıcı yerini okulun kütüphanesinde okuyordum ve ağlamamak için yanaklarımı dişledim. Keşke kitabı baştan sona unutsam ve tekrar tekrar okusam. Gerçekten de buraya ne yazarsam yazayım boş ve anlamsız kalacak. Böylesine Mükemmel bir kitabı okuduğum için kendimi seçilmiş kişi gibi hissediyorum. İyi ki bu kitabı okudum ve kitabı okuduğum süre hayatımda geçirdiğim en iyi zaman olabilir. Sadece OKUYUN! emin olun ki okumadıysanız çok şey kaybediyorsunuz!