… yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını,
Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı,
Başın döndü mü öbür yana döndür başını,
Başkasının güçsüzlüğüyle iyileşir umutsuz keder,
Gözlerine yeni bir zehir bul ki,
Yok etsin ötekinin zehrini.
Bir türlü silip atamıyorum aklımdan o alçağı.
Ben toprak olduktan sonra,
Kederli hikayemi dinleyecek kadar
Yaşayacak olan siz bakireler, kullanın aklınızı;
İnanmayın yeminlere, gözyaşlarına, güvencelere
(Hepsi yalan!) ya da bir erkeğin,
Bulutların anlık güzellikleri misali,
Herhangi bir şey için verdiği söze;
Çünkü (aldatılmadıkları taktirde)
Aldatırlar tapındıkları tanrıları bile.
Bu sevgi sanki aldatıcı, her an kopacakmış gibi;
Çözülmeden önceki buz sanki;
Oysa benim duygularım sıcacık,
Hyperion’un gözündeki ateşle,
Durmadan yanıyor alev alev.