Telaşın ve hızın övüldüğü bir çağda, incelikleri fark etmek için durmak gerekiyor. Kendi kabuğunda, kendi sessizliğinde açan bir renk. Günün koşturmacasına küçük bir parantez olsun…
FAHRİYE ÖRNEKLERİDuygu ve Düşünce
Nedim'den:
"Her sözüm gönül meclisinden mana gülşenine gül gibi renkli,nergis gibi keyifli olarak gelir"
"Renk ve güzellik kumaşı önce sözümün boyuna biçilir de baharlar ondan sonra gelir"
Naili'den:
"Şiirimin güzellikleri,tazelikleri güneşi soldurur"
Nef:
"Benim temiz gönlüm şiirin Levh-i mahfuzudur onun bunun yaratılışı gibi kitapçı dükkancığı değil"
Bu örnekler Düşman Kazanma Sanatı kitabından alındı
Odada yumuşak bir hareket var.
Sanki görünmeyen bir müzik çalıyor.
Biri tellerine dokunurken,
diğerleri ritmi bedenlerinde taşıyor.
Elbiseler renk renk açan çiçekler gibi.
Turuncu sıcaklığı anlatıyor,
mavi huzuru,
yeşil ise uzak bir düşü.
Duvarlardaki desenler sessizce izliyor onları.
Halı, adımlarını saklıyor.
Zaman bir anlığına duruyor,
sadece neşe kalıyor geriye.
Belki biraz sonra müzik bitecek,
oda yine sessizleşecek.
Ama bu an,
renklerin ve dostluğun içinde
uzun süre yaşamaya devam edecek. ✨
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
Birleşiyoruz sessizce.
BAHÇELERDEN UZAK
-Ahmet Hamdi Tapınar'a-
Istemem artık ışık, râyiha, renk âlemini,
Koklamam yosma karanfille, güzel yâsemini.
Beni bir lâhza müsâit bulamaz idlâle,
Ne beyaz bâkire zambak, ne ateşten lâle.
Beklemem ferini leylâklar açan nîsânın,
Özlemem vaktini dağ dağ kızaran erguvanın.
Her sabah başka bahâr olsa da ben uslandım,
Uğramam bahçelerin semtine gülden yandım.