Oysa hastalıklı olmayan sevgi iki insanın karşılıklı narsisizmine dayanmaz. Hastalıklı olmayan sevgi, kendilerini iki ayrı varlık olarak algılayan ama genelde birbirleriyle açılıp bütünleşen iki kişi arasında kurulan sürekli bir ilişkidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Eşyanın güzelliğinden anlayan o, niye beni seçmişti? Ben ki, hiçbir özgün üslubu olmayan, 20. yüzyıla ait kaba saba, kendi kendine düz duramayan, eğri bacaklı, bir bacağı diğerine göre kısa, sıradan bir eşyayım. O ise benim kısa bacağımın altına sıkıştırılan takoz olarak beni ayakta tuttu, onun sayesinde dik durabildim. O benim pasımı aldı, beni temizledi, beni parlattı.
Artık dulum. 12 Kasım günü Sylvie öldü.
Bu sene, kış daha erken, 12 Kasım’da başladı. Sanırım çok uzun sürecek ve her zamankinden sert geçecek.
Dinleyeni olmadığından değil, anlayanı olmadığından sessizleşir insan.
Kendini değersiz gören biri, kurduğu her ilişki biçiminde fazla fedakârlık yaparak onaylanma çabasına girer. Bu yorucudur ve tüketir. Karşı taraf ise gördüğü fazla ilginin bir süreliğine tadını çıkarsa da çok geçmeden bu durumdan sıkılacaktır ve geriye tek bir söz kalır: “Yapmasaydın!”