Kitabın başlığında 'Grev'i görünce bir an heyecanlandım, Orhan Kemal'in gözünden grev sözcügünun altini doldurmak ilginç olacakti.Pamuk iplik fabrikalarında çalışmış biri olarak işçinin yaşadıklarını anlatması gün gibi gerçektir. Ve yine devlet babanın da ha 70 sene evvel ha şimdi, zihniyetinde cok da birsey degistirmedigini göstermektedir -Grev tehdittir, burasi 'europa' degildir; yilanin basi kaldirdigi an ezilmelidir.- Devletin her zamanki gibi, isci ile isveren arasinda hakem oldugu yalani,duymaya alistigimiz ama yadirgamadigimiz bir hal almistir.
Tabi bu kitabin icerisindeki hikayelerden biri sadece. Diger kitaplarindan da alisik oldugumuz uzere garibanligi, yoksullugu ve cehaleti tum samimiyetiyle farkli öykülerle anlatir. Aşki, sevgiyi bile anlatirken bundan ödün vermez ve toz pembe renge ve makyaja alismis 'Aşk'ın saf halini bize sunar.
Orhan Kemal'in her kitabını sevmis, sevdikce daha cok okumus ve hayrani olmusumdur..