“Bütün bunlar olurken kimse bir şey demedi, demek istemedi. Çünkü tarih boyu insanların sessizliğe mahkûm edilmesine alışkındık. Bizler, sessizliği onaylayan, kabullenmiş insanlardık. İnsanların acılarını görmezden gelmek en büyük becerimizdi. Biz böyle öğrenmiştik. Acıları duymamak, hissetmemek için yaşananlar arasında perdeler örerdik. İşte bu yüzden kimse bir şey söylemedi, söylemek istemedi.”