"Zehiroğlu çok düşünür," dedi Resul. "Derdi ne? Derdi ne?"
"Sence..." dedi Timur. "Eşyalar ölüm getirir mi Resul?"
Kaşları çatıldı. "Ölümi yalnuz Allah bilur. Allah bilur. Kullar bilemez. Bilemez." Sessiz kaldı Timur. Resul ileri geri sallandı. "Belayı geturen kuldur, dildur. Belayı getiren kuldur, dildur," dedi. "Kul der, Allah verir. Kul güzeli istesun, Allah güzelu verur."
Kafaya takmamak lazım;
Bazı şeyleri...
Gereksiz düşünceleri;
Bir kenara,
Bırakmak lazım.
Zaten bitecek bu hayat;
O zaman neyin telaşı bu,
Kafana takma hiçbir şeyi...
Tek bir şey umurunda olsun;
Allah-u Resul Zülcelâl'in emirleri
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kur'an üfürük kitabı değildir!Alıntı
Bizleri doğruya ulaştıran bir rehber (Huda)
Yolumuzu aydınlatıcı bir ışık (Nur)
Doğruyu yanlıştan ayıran bir ölçü (Furkan)
İhtilaf içinde bocalayanlara bir delil (İlim)
Tüm insanlık için bir mucize (Ayet)
Kalplerinde manevi hastalık bulunanlara bir ilaç (Şifa)
Sıkıntıdaki müminlere bir müjde (Büşra)
Tüm insanlara bir öğüt ve hatırlatma (Zikr)
Her şeyi detaylı olarak açıklayan bir yasa (Mufassal)
Düşünenlere bir bilgelik kaynağı (Hikmet)
Her şeyi açıklayan bir kitap (Tıbyan)
Haklıyı belirleyen bir kanıt (Beyyine)
Müminler için bir bağış (Rahmet)
Geride kalmayıp ilerlemek isteyenler için bir uyarı (Zikra)
Akleden müminler için apaçık bir kitap (Kitabul Mümin)
Adalet arayan toplumlar için evrensel bir yasa (Hüküm)
Peygamber’in risaletini devam ettiren ölümsüz bir elçi (Resul)
Birbirine düşmüş insanları birleştirici bir ip (Hablullah)
Müslümanlar için kıyamete dek yaşayan bir önder (İmam)
Dirileri uyarsın diye gönderilen bir kitaptır. (Kuranun Mübin)
Müslümanlar olarak sinirlenme hususunda üizerimize yok. Her sey bizi öfkelendiriyor. Bizi öfkelendirmesi gereken tek şey, Resul-i Ekrem'in müşfikliğinden, Allah kelamından ve duygularımızı kontrol etmekten ne kadar uzakta olduğumuzu fark etmek. Öfkelenecek biri varsa, o da kendimizdir, başkası değil.
Eger Hazreti Peygamber kaba davransaydı, sahabe Resulullah'tan kaçacakti, Allah
yemin ediyor. Aslinda, kaba davranıyor olsaydi dahi Allah'in elçisi hala hakikati konuşuyor, Kur'an kendisine vahyediliyor, hala "la İlahe illallah" buyruğunca söz söylüyor ve öğretiyor olacaktı. Peygamberliğine dair delillerin bütünü mevcut olacaktı, bir tanesi hariç; "Yumuşaklıği" Allah diyor ki, sahabe icin bu kadarı bile yeterli olacaktı. Resul-i Ekrem uğruna canını feda etmek isteyen ve Allah`ın rızasını kazanmak için yanıp
yaklan bu insanlarin hilm eksikliği nedeniyle kacip gitmis olacağını Allah haber veriyor.
"Lenfeddu min havlik" ayetindeki "infidad" nedir peki? Arapça'da "infidad" bir kupa yahut bardağı elinizden düşürdüğünüzde onun tuzla buz olması, bardağın tüm parçalarinın da birbirinden uzaklaşması demektir. Olay niçin bu kelime kullanılarak tasvir ediliyor biliyor musunuz` "Senden kaçıp giderler" anlamında "Le ferru", yahut "Ya etrafindan kaçarlar" manasında "Le abaku min havlik" kullanılmamış. "Lenfeddu min havlik" denmiş. Niçin "infidad" kelimesi? Çünkü bir bardak tuzla buz olduğunda, onu tekrar geri
yapıştıramazsın. Senden öyle bir kaçarlardı ki, bir daha asla geri gelmezlerdi; gelseler bile, hiçbir zaman mazideki birlik ve beraberliklerine ulaşamazlardi. Resulullah'a öğretilen liderlik dersi bu şekilde; "Lenfeddu min havlik" (Allah'in o
hayret verici merhameti olmasaydı) sen onlara bu şekilde davranmaya güç yetiremezdin.
müminlerin dünyayı sevmesi çok büyük noksanlıktır. nitekim, Resul Aleyhisselatuvesselam buyurur:
"dünya sevgisi her hatanın başı onu terk etmek ise ibadetin esasıdır."
