içimde büyük bir nefret var. herkese yetecek kadar. üçüncü dünya savaşını çıkartacak kadar. herkesi öldürecek kadar. dünyanın havasını indirecek kadar! bunları yazacak kadar.. nereye kadar? ölene kadar!
hesabın da, dikişin de tutmadığı bir hayat bu, diye düşünürdüm. bilmediğim o kadar çok şey vardı ki o zamanlar. hepsine bokluk deyip geçiyordum. çözemediğim, beş duyumla algılayamadığım bir şey. bir bokluk var bu hayatta! ve söylerken o kadar farkındaydım ki, o bokluğu hiçbir zaman çözemeyeceğimin. o kadar uzaktım ki ne olduğunu anlamaktan. tanımlayamadığım ama hayatımı çökerten her şeydi bokluk. bir bokluk var! ama ne?