Ben kart kurtçu türk değilim!
Ben bedevi çöl arabı değilim!
Ben dil bilmeyen acem değilim!
Ben Kürdüm! İnsanlık benim elimde yoğruldu
Çağlar benim toprağımda değişti. Diller benim
dilimle çoğaldı. Ben ne kuzey’den, ne Güney’den,
ne Batı’dan ne de Doğu’dan gelmedim!
Zagroslar benim barınağım, Fırat-Dicle
içme kaynağım, toprağımdan dünyaya
aktarılan bitkiler benim eserimdir.
Ben aşkıyla dillere destan olan Mem û Zîn,
Siyabend û Xecê ve Zembilfroş û Reddi-yim.
Ben dünyadaki bütün kadınlara örnek olan;
Zeyno, Arîn, Beritan, Rewşan çiçeğiyim Ben
Alper Tunga’nın kafasını kesmiş ve devletini
bozguna uğratmış Keyhüsrev’im.
Saddam karşısında korkmadan “Ey
Raqib” marşını okuyan Leyla Qasim’ın
uyanacak dediği çocuğum. Ben robotik bilime
yön veren Cezeri’nin zekasıyım.
Ehmedê Xanî’nin edebiyat yazan
kalemiyim. Şiwan Perwer’in taklit edilmez
sesiyim. Gücü ile birçok düşmanı bozguna
uğratan komutan surena’nın yorulmaz
bedeniyim. Ben Şakironun kimsede olmayan
girtlağıyım. Hesen Zirek’in direnen ruhu,
Kobanê’nin susmayan sesi Baki Xido,yum.
Dengbejlerin piri Evdalê Zeynikêyim.
Dersim’de Seyyit Rıza, Sivas’ta Alişer
Koçgiri, Amed’de Şeyh Said, Mahabad’da
Karanlıktayız;
Bi sen,bi ben,bi aşk!
Kendi aydınlığımıza koştuk
Nefessiz,hissiz ve bencil
Bi sen, bi ben, bi aşk!
Elimizdeki mumlar erimeden,
Varamadık aydınlıklarımıza
Bi sen, bi ben,bi aşk!
Ellerimiz değsin birbirine
Güneş olsun dedik
Yüreğimiz değdi birbirine
Cehennem oldu, yandık
Bi sen,bi ben,bi aşk!
Kül olduk,anka olduk
İki bedende tek ruhla yeniden bittik
Bi sen,bi ben, bi aşk!
~Rewşan B.
Awaz peyman û soz e
çep û çîz û bahoz e
Nevîçirka Cegerxwîn
Bûka çiyayê pîroz e
Huner çek û çeper e
şev û roj here were
Karê me Kurda ev e!
Xebat û kêf û şer e!
Şivano lêxe lêxe
Derdê dilan derêxe
Keç û kur evîndarin
Govendê xweş tû lêxe
Gaziya te ji dil tê
Ji kovanên bikul tê
Beko meko dê çikin
Piştî reşê rewşan tê!
—Sebrî BOTANÎ