Reyhan
@reyoreyy
http://1000kitap.com/gonderi/42684379
Öğretmen Editör
AİBÜ
24 Haziran
163 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Rehber başucu eseri
Çalış, genç arkadaşım çalış!
Namerde muhtaç olmak, ölmekten beterdir.
Herkese iyi geceler dileyecek kısaca kitabı anlatacağım.
Eser bir kişisel gelişim kitabı niteliğinde diyebiliriz. Bize verilen bir ders niteliğinde. Keşke okul kitaplarımızın içeriği de böyle olsaydı.
Kitap incecik ama verdiği ders bir o kadar çok. Ve biliyorsunuz ki insan iradesiyle insandır bunu bize sürekli hatırlatıyor bu kitap da. Sınavlara hazırlanan öğrencilere yol gösterici bir eser olacaktır. Hatta birçok kişiye de. Tüm gençler okumalı bence başucu eserlerden olmalı diyebilirim.
Başarının düşmanı tembellikten, kötü metotlardan, kötü arkadaşlıklardan, kötü kitaplardan, kötü hocalardan ve daha birçok konudan dem vuruyor. Başarılı, karakterli ve iyi insan olabilmek için bizleri bilinçlendiriyor, ders veriyor. Yani altını çize çize bitiremedim. Ara ara açıp mutlaka bakacağım, okuyacağım çünkü bazı şeyleri unutmamak ve bol bol hatırlamak lazım.
Sizlere tavsiye siz de okuyun,
Sevgiler..
Reklam
Mutlu günler sevgili kitap kurtları:)
Sanırım en büyük eksiğim kitapları okuduktan sonra incelemeyi ihmal etmem. Bunu en aza indirmeye çalışacağım
Kitabı okurken yer yer sıkılsam da sonradan kitabın ne kadar sorgulatıcı, ne kadar farkındalık oluşturan bir eser olduğunu fark edince sevdim. Bence zaten özgün bir eser. Eser İngiliz yazar Ian McEwan'a ait. Bu yazardan ilk defa bir eser okuyorum. Eserde ana konu ise 17 yaşında Adam adında lösemi hastası bir gencin, tedavisi için gereken kan naklini reddetmesi. Gerekçeleri onların "Yahova Şahitleri" olması ve kan naklinin inançları gereği yasaklanmış olması. Kan onlar için kutsaldır ve insanın özüdür. Bildiğim kadarıyla Yahova Şahitleri Hristiyanlarla aynı kutsal kitabı paylaşıyor ancak diğer Hristiyanlarca reddediliyor çünkü saplantılı kabul ediliyor.
Acaba bir çocuk din uğruna kendini öldürmeli mi?
Ve Fiona acaba ne yapacak? Onu inançları uğruna ölüme mi terk edecek, seyredecek mi yoksa ona hakkı olan yaşamını mı verecek?
Eserde yer yer betimlemelere ve hukuki terimlere rastlıyoruz. Bir değil birkaç vaka var. Adalet, hukuk, yaşam hakkı, inanç, aile... kavramları üzerinde meselelere yer veriyor. Yer yer soruyoruz kendimize acaba benim başıma gelse ben ne yapardım?
Biz bu eseri arkadaşlarımla saatlerce tartıştık sorguladık çünkü gerçekten sorgulatıyor. Kitap okuyup geçmelik değil üzerinde düşünmelik bir kitap. Konu konuyu açıyor. Kitabın filmi de varmış onu da izlemeyi düşünüyorum
Diyeceklerim bu kadar, sizlere de güzel günler diliyorum...
"Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker! Gökten ecdâd inerek öpse o pak alnı değer."
Yusuf Asal'dan okuduğum ilk kitap. Kitabı çok sevdim. Biz tarihi bazen okurken, çocuklarımıza okuturken bilgi yoğunluğundan ötürü sıkılabiliyoruz ama bu kitapta Çanakkale Zaferi'miz gerçekten çok akıcı bir dille anlatılmış. Yapılan fedakarlıklar, çekilen cefalar çok güzel anlatılmış, duygulanmamak elde değil. Kahramanlarımız çok güzel anlatılmış ( Yahya Çavuş, Hüseyin Avni Bey, Cevat Çobanlı Paşa, Seyit Onbaşı ve daha nicesi) Atalarımızı unutmamamız gerektiği, Mustafa Kemal Paşa'yı, çok çalışıp üretmemiz, tarihimizi öğrenmemiz gerektiği, vatanımızı, bayrağımızı ve birbirimizi sevmemiz gerektiği, atalarımız gibi erdem sahibi olmamız gerektiği gibi birçok mesaj verilmiş. Bireysel, toplumsal, inançsal ve evrensel iletiler mevcut. Sevgi, erdem, merhamet, vicdan, inanç, başarmak... gibi kavramlara çokça yer verilmiş. Tasarımı, görsel ögeleri de çok beğendim. Gayet öğretici ve merak uyandırıcı. 9+ yaş grubuna
uygun bir kitap. Bence biz okuyalım sonra çocuklarımızı da okutalım. İyi geceler, keyifli okumalar...
Merhabaa..
Şimdi kitaba dair size ufacık bir özet geçeceğim.
Her ne kadar kısacık öyküler gibi görünse de anlamı aslında o kadar da kısacık değil.
Küçürek öyküler, öykülemekten çok gösterir, anlatmaktan çok haykırır. Derinliği büyüktür. Dil olabildiğince sadedir. Küçürek öykü yazarları dilin cevherine ulaşmak ister.
Bu öyküler sıradan okuyucuyu aşarak üst düzey okuyucuya hitap eder. Daha çok simge düzeyinde bir algı ve çözümleme gerektirir ve çağrışıma dayalı yoğunlaştırılmış metinlerdir. Bu yüzden sanatçının da imge dünyasını az çok bilmek lazım.
Küçürek öyküleri biz aslında yorumlarken anlama da katkıda bulunmuş oluyoruz. Hayal gücümüzü harekete geçiriyoruz. Aslında bu çok güzel bir şey. Tamamlanmamışlık hissini, o kurgusal boşluğu bizim doldurmamız isteniyor bu öykülerde. Açık uçluluğu biz dolduruyoruz. Böylece yaratıcı düzleme katılma olanağı buluyoruz.
Küçürek öykü doğrudan söylemez saklar ve ima eder.
"Küçürek öyküler nasihatte bulunmaz, karakter geliştirmez okuyucuyu bir yere taşımaz vb. Ancak bazı değişmez hakikatleri sezdirir, insanları onlarla aniden yüzleştirerek şok uyarlamalar yapar. Vurucu etki ve şok uyarı niteliği, romanın iki yüz sayfalık hacmini, birkaç tümcede anlatma iddiasındaki anlatıları, doğrudan oluş anları üzerinde yoğunlaşmaya zorlar."
Kitabı öğretici olduğu için çok sevdim. Küçürek öykü, romanın iki yüz sayfada yaptığını bir sayfada yapıyor.Ama küçürek öyküleri bir roman kadar çok sevemeyeceğimi de belirtmek isterim.
Güzel günler dileğiyle...
İyi geceler böceklerrr
Alman Edebiyatının öncülerinden Kafka, ekspresyonizm (dışa vurumculuk) akımından etkilenen bir sanatçı. Bu akım Almanya'da doğmuştur. Bu akımda dış dünyanın anlamsızlığına ve ruhsuzluğuna anlam kazandırmak amaçlanır. İç dünya ön plandadır. Çığlığa dayalı bir üslup hakimdir. Kafka'nın eserleri de tıpkı bu ve benzeri üsluplarla bezenmiştir.
Kafka, mutsuz ve kötü bir çocukluk geçirmiş. Babası ile hiç anlaşamamış ve ondan nefret etmiştir. Bunu eserlerinde de vurguluyor.
Dönüşüm'de suçluluk duygusu, dışlanmışlıklar, kaçışlar, simgeler... hakim.
Acaba dönüşen Gregor mu yoksa ailesi mi? Bunu da bir sorgulamak lazım bence:)
Yer yer Gregor Samsa olmuyor muyuz? Hadi itiraf edelim; ben oluyorum. Onun gibi hissettiğim çok oluyor.
Böcek metaforuyla verilmek istenen mesaj gerçekten ders çıkarılası. Ana çizgiden ayrılanı, sisteme uymayanı toplum nasıl da güzel dışlıyor. Sisteme uyarsan yaşarsın ama sisteme uymak sizce ne kadar özgün, ne kadar özgür ve ne kadar ben?
Biliyorum. Onların işine yararsam iyiyim, onların işini gördüğümde iyiyim ama bunu bıraktığım an en kötü benim. Böcekten bir farkım yok. En dışlanmış ben olurum!!
Kız kardeşi de önce onun yanında oluyor lakin o da zamanla Gregor'un gitmesini isteyip sistemin parçası haline geliyor. O da sürüye katılıyor.
Aslında simgelere dair de yazacak çok şey var ama bu kadarı yeterli olsun.
Kitaplarla olmak dileğiyle, iyi geceler...
Reklam