Bir tek köşen bile ayrılmamışken bana,
Var olan ve olacak olan bütün köşelerinin sahibi benim.
Ben geleceğin kara gözlü zalimlerindenim.
Sen kaç köşeli yıldızsın?
Sezai Karakoç
“Ama sen yine de gitme!
Gidersen peşinden gelmem,
Ama kalırsan..
...
Meğer ne çok canı yanarmış insanın,
Baktığı yerde göremeyince görmek istediğini,
Birgün aklına gelecek olursam
Bana şiir ısmarla,
Eylül'ü konuşalım.”
Dünya gözyaşlarımın içindeydi artık, dünya bulanıktı, dünya ıslaktı ve dünya kalın uğultular eşliğinde, etrafa buğular saçarak, hafif hafif titriyordu.
Ona, kendini anlatmak için hayat bazen beklediğimizden hızlı davranıyor diyecektim ama vazgeçtim, o sırada bu cümle, fazlasıyla anlam yüklediğimiz boş sözlerden biriymiş gibi geldi bana..