"Noel Baba şapkası.”
" Kesinlikle hayır.”
“Noel. Baba. Şapkası.”
“Aynı kelimeleri tekrar edip durarak etkili bir savunma yapmış sayılmıyorsun, biliyorsun değil mi?”
“Noel Baba tarzında bir şapka.”
“Rhys, o ucube şeyle yanıma bir adım daha yaklaşırsan seni şu pencereden aşağı atarım.”
Azriel, “Feyre hâlâ bilmiyor mu?” diye sordu.
“Hayır. Doğumun zor olacağını biliyor, ancak ona henüz hayatına mal olabileceğini açıkça söylemedim.” Rhys, yüksek sesle söyleyemezmiş gibi, akıllarına konuştu, şimdi beni uykumdan eden kâbusların artık geçmişten değil, gelecekten olduğunu ona söylemedim.
Cassian, Rhys’in omzunu sıktı. “Neden ona söylemiyorsun?”
Rhys’in boğazı hareket etti. “Çünkü ona bu korkuyu yaşatamam. Karnına her el attığında gözlerindeki neşenin bir parçasını alamam.” Sesi titredi. “Bu dehşet beni diri diri yiyor. Kendimi meşgul ediyorum, ama... onun hayatı için pazarlık edecek kimse yok, onu kurtarmak için yapabileceğim hiçbir şey yok.”
Reklam
Juliet, Leo ,Venedik 1939
"Senin bir hayatın var,Leo.Bir karın var ve yakında ailen olacak.Ve ben bunun bir parçası değilim.Asla bir parçası olamam,bu yüzden lütfen bana bunu yapma".
Gözleri bulutlandı."Sana acı vermek istemem.Sadece seni görmem gerekiyordu Gerçek olduğunu kanıtlamak için.Dün gece teknede rüya gördüğümü sandım.birşeyler hayal ettiğimi."
"- "sen üzerimdeyken kendimizi bu pozisyonda bulduğumuz eski zamanlara dair tek bir sapıkça gönderme yapmadım."
"Şu anda yapman dışında. Ama devam et."
"Ve üçüncüsü..." Rhys son parmağını kaldırdı, sonra eline baktı ve kaslarını çattı. "Aslında üç numara geçmisimize sapıkça bir gönderme olacaktı, bu yüzden beni burada ölüme terk etsen iyi olur."
“Ölüm kalım öpücüğüydü bu,insan ancak üstünden zaman geçtikçe anlıyor;ölüm kalım öpücüğünün ne olduğunu”
Reklam
Reklam