Ribelle

Ribelle
Ne mutlu dünyaya hiç gelmemiş olana...
Sevmekten
bu gece gözlerinin göğünden şiirime yıldız yağıyor kâğıtların beyaz sessizliğinde kıvılcım ekiyor pençelerim sıtmalı divane şiirim maahçup arzuların açtığı oyuktan ateşlerin sonsuz alevi yakıyor bedenimi yeniden evet,sevmenin başlangıcıdır bu gerçi belirsizdir yolun sonu ama ben artım düşünmüyorum sonu sevmektir güzel olan çünkü karanlıktan sakınmak niye gece elmas damlalarıyla doludur geceden geriye kalansa sarhoş eden leylak kokusudur ah,bırak kaybolayım sende benden iz sürerek bulamasın artık kimse izimi yakıcı ruhun ve nemli ahın şarkımın gövdesinde essin dursun ah bırak bu açık pencereden rüyaların ipekleri üzerinde uyuyarak ışıltılı bir kanatla uçayım dünyanın hisarlarından geçeyim
Sayfa 29 - Can·Kitabı okudu
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Ribelle

, bir kitap okudu
9/10
·111 syf.·
Beğendi
·
5 günde okudu
·
2018 73. kitabı
Albert Camus
7.9/10 · 137,4bin okunma
İnsan yok olurmuş.Olabilir.Ama dayanarak yok olalım.Ve eğer yazgımız hiçlikse bile,bunu haklı bir yazgıymış ve kendimiz haketmişiz gibi göstermekten kaçınalım.
Sayfa 141 - Cem·Kitabı okudu
Asıl büyüklük,bir düşünceye saplanmakta değil,her düşüncenin karşıtına da dokunabilmektir. PASCAL
Edebiyat
Bugün de bu dünyanın yüce bir anlamı olmadığına inanıyorum.Ama dünyada bir şeyin,insanın anlamının olduğu biliyorum.Çünkü,kendisine bir anlam arayan tek varlık insandır.Bu dünyada hiç değilse insan gerçeği var ve bizim görevimiz,insana,yazgısına karşı savaşında yardımcı olmaktır.
Sayfa 112 - Cem·Kitabı okudu
Edebiyat