Ribelle
@ribelle
Ne mutlu dünyaya hiç gelmemiş olana...
239 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ölmek için değil,düşmanı ezmek için çıkıyoruz dağlara.Bir gün yanına sağ salim döndüğümde sana özgürlüğü getireceğim."
Özgürlük geldi fakat o gelmedi.Kuşkusuz Aferdita artık özgür olsa da içinde bir yerlerde boşluk olucak.Tıpkı Rozasız kalan Arben gibi.
Peki bir diktatör emelleri için ne yapabilir?İnsanlara ne tür işkenceler yapabilir?Kaç kişinin hayatını geri dönüşü olmayacak şekilde mahvedebilir?İşte bu kitap,belki de milyonları etkileyen o savaşta,bir daha hayatları eskisi gibi olmayacak kişileri anlatıyor.Hepsinin hikayesi o kadar acıklı ki.Birisi Hitler'in askeri,diğeri partizanların safında iki kardeş,hiçbir suçları olmamasına rağmen öldürülen o masum insanlar,savaşın ortasında çocukluğunu yaşayamamış masumlar.Hiç istemesede Hitler'in o cani işkencelererini uygulamak zorunda olan Alman askerler.Yaşanan ve yarım kalan aşklar.
Kısaca Sinan Akyüz İncir Kuşlarında Bosna'daki o katliamı çok acı bir şekilde gösterirken,Solgun Karanfil'de ise Hitler'in o sapık ideolojisi için insanalara neler yaptığını anlatır.İki kitabıda okurken şunu bilmelisiniz ki etkisinde uzun süre çıkamayabilirsiniz.Yaşananlar o kadar acı ki,bazen bunları yapanların gerçekten insan olup olmadığını düşünmüyor değilim.
Ratko Mladiç veya Hitler.Bunların sapık ideolojileriyle bir şekilde başa çıkabiliriz fakat onlara inanan milyonlarla nasıl başa çıkabiliriz?
Son olarak,bizler rahat yaşamlarımızı sürerken hala birileri acı çekiyor,onları unutmayalım olur mu?Tıpkı geçmişte yaşanılan acılar gibi.
İyi okumalar...
Reklam
Hani bazı kitaplar vardır,bir an önce bitsede kurtulalım dersiniz.İstanbullular benim için o tarzda bir kitap oldu.Bu aralar olayları ya birkaç saate,ya da güne sıkıştırılmış romanlar denk geliyor bana,evet kabul ediyorum karakterlerin iç dünyaları çok ayrıntılı anlatılıyor,hatta ve hatta doğumundan ölümüne kadar karakterlerin hayatlarını bütün ayrıntılarını öğrenebiliyorsunuz,ama bazen geriye dönüşlerde o kadar zorlanıyorsun ki;sanki romanda iki olay birbirine karışıyor bu tarz kitaplarda.Biraz geçte olsa bu tarz romanların pek bana göre olmadıklarını anladım
İstanbullular'a gelince,
Buket Uzuner'in anlatmak istediği çok saygıdeğer,Türkiye çok sesli bir toplum,her çeşit insanı bulabilirsiniz bu toplumda;ateist,dindar,Kürt,Türk,köylü,şehirli...
Ama karakter sayısı o kadar fazla ki,evet birçoğu birbirini bir şekilde tanıyor,bir şekilde olaylar kaynaştırılmaya çalışılmış ama sanki olmamış.Daha az karakterle karakterlerin yaşamlarına,geçmişlerine daha fazla eğilerek daha iyi bir kitap olabilirdi.Ama yeniden Buket Uzuner'in hakkını vermeliyim.Çok kozmopolitik bir coğrafyada yaşıyoruz.Her birimiz bir elin parmakları gibi farklıyız.Ancak ve ancak bu topraklarda empati kurarak,birbirimize saygı duyarak yaşayabiliriz.
Siyasetçiler için ders kitabı olmalı bu kitap.Nasıl mı?Koyucaksınız bütün siyasetçileri aynı sınıfa,hatta en zıt fikirde olanları yan yana otutturucaksınız.Sonra cümle cümle,kelime kelime okutturucaksınız hepsine,sözlüyü de en kazık yerden sorucaksınız.Sınavdan geçemeyeni bırakıcaksınız sınıfta.
Kitaba dönersek eğer,gerçekten çok değerli bir kitap.Yani kitaptaki birçok şey eskide kalmış gibi görünebilir ama asĺında hiç değil.Çok somut bir örnek:
"Bir Selçuklu hükümdarı kendine çok büyük bir saray yaptırır.Sivri dilli veziri onu şöyle eleştirir:'Eğer kendi paranızla yaptıysanız israf,halkın parasıyla yaptıysanız hainliktir.' diye,ve tabii anında kellesi gider."
Evrensel siyaset kuralları anlatılır kısaca bu kitapta.Halkına zulüm etmemek,çalmamak,çırpmamak,liyakatı esas almak ve de en değerlisi,bütün verilen yetkileri halkının faydası için kullanmak;herhangi bir vatandaşını ayırmadan.
Kitaplar neden değerli?
İşte bu soruyu Kavgam'da net bir şekilde görüyoruz bence.Churchill'in ifadesiyle "Eğer Kavgam'ı ciddiye alıp okusaydık, 2.Dünya Savaşı'nın çıkmasına engel olurduk."Tarih mış,mişlerle konuşulmaz ama Churchill'e bir kulak verilmesi kanaatindeyim.Belkide o acıların yaşanmasını engelleyebilirdi insanoğlu kimbilir.Ama şu gerçek ki,Hitler kendi ideolojisini kitapta çok net bir şekilde anlatmış.Versay'la dayatılan o haksızlıkları belki de Yahudilerin kanlarıyla temizlemeye çalıştı.Milliyetçiliğin o sapık ideoloji ırkçılığa dönüşmesinin bir öyküsü kısacası.Kavgam kendi ırkını yükseltmek için başka ırkları basamak olarak kullanmak,ve de buna inanan arkasındaki milyonlar,şaka gibi fakat ideolojilerin gerçek yüzü aslında.
Günümüze uyarlarsak eğer,malumunuz birçok ülkede aşırı sağ yükselişte.Evet kabul ediyorum bir Hitler'in çıkması beklenmiyor bunların arasından ama ellerindeki var olan güçler beni korkutuyor,en çokta nedensiz olarak inanan kitleler.Çünkü bir süre sonra bunları kontrol etmek imkansızlaşıyor.Kısacası 2.Dünya Savaşını engelleyemedik ama dünyanın bir kaçtane hayalperest yüzünden maceralara girmesini engelleyebiliriz,engellemeliyiz...
Bildiğimiz veya bilmediğimiz ne kadar acı yaşanmış aslında,daha da kötüsü yaşanmaya devam ediyor;hiç durmadan,ara vermeden.Filistin,Bosna,Arakan...
Bosna sadece bunlardan birisi.Savaşta Sırplar ile Hırvatlar arasında kalmış,sonuna kadar barışa direnen fakat savaşa teslim olan Boşnaklar.Avrupa'nın kendilerinde olmayanlara yardım etmemeleri,hatta daha da ileri giderek yok saymalarının örneklerinden sadece bir tanesi.Ne ilk ne son insanoğlu bu halde olduğu sürece.Bütün bu iğrençliklerin sebebi çok basit aslında,birilerinin kendilerini başkaları karşısında üstün görme çabası;sadece dini,dili,ırkı dolayısıyla...
Bu kadar savaş yetmedi mi peki insanoğluna,barış türküleri söylemenin vakti gelmedi mi artık?
Bunların ise tek bir yolu var.Geçmişle yüzleşmek hemde acilen...
Yoksa çok kısa sürede yüzlerce Bosnayla karşılaşabiliriz ve yine çok iyi biliyorum ki insanoğlu bunların hepsine gözünü kapatıcak.Her zaman yaptığı gibi.
Sadece Boşnaklara değil,dünyanın bütün zulüm gören insanlarına.
youtu.be/27GY1oc0wOQ
Reklam