"Kendim değil de şu vızıldayıp duran sinek olabilseydim keşke... " (S.327)
Sanırım okuduğum Llosa kitapları içinde en Llosa olmayan kitaplarından biriydi. Kitap aslında Don Rigoberto'nun Not Defteri, Üvey Anneye Övgü, And Dağlarında Terör ve Palomino Molero'yu Kim Öldürdü romanlarındaki karakterlerden oluşturulmuş. Zaten mesela Don Rigoberto bu kitaptaki en önemli karakterlerden biriydi.
Kitabın kapağında Llosa yazmasa, kör bir okuma yapsam kitabı Llosa yazmış demezdim :)) Çok kötü değil ama Llosa'nın kendi klasmanının altında kalmış bir kitap bana göre.
Biribirinden bağımsız 2 polisiye olay ilerliyor. Bir bölümde birini, diğerinde ötekine dair gelişmeleri okuyoruz. İki hikayenin birbirine bir yerde bağlanacağı şüphesiz ama bu bağlanmayı sevmedim mesela. Yani çok üstünkörü, genel geçer bir bağlantı kurulmuş gibi hissettim. Bazı daha derinden tanımak istediğim karakterler de yüzeysel geldi. Tabi kısmen heyecanlı bir kitap, bir şekilde okunuyor ama Llosa çok daha iyi eserler ortaya koyan bir isim.
Yine de ilgilisine tavsiyemdir. Bayılmadım da nefret de etmedim. Sadece yazarın çıtasının altında. Keyifli okumalar dilerim.
Dikkat spoiler içerir.
Julia ve Jason, Oblivia'dan kaçarken Papaz Gianni'nin Bahçelerine gider ama Peter Kara Volkan'a mesaj gönderdiği için Volkan onları ihbar eder. Onların yerine Oblivia ve Manfred tutuklanır. Julia ve Jason ne yapacağını bilemez. Dagoberto adlı çatı hırsızı çocuk, ellerindeki defter karşılığında onlara yardım etmeyi kabul eder. Julia yakalanır ama Rigoberto adlı lağım hırsızı sayesinde kaçar. Jason ise istemeden Manfred'i kurtarır. Elindeki anahtar ile Manfred'i de kaçar. Rick Nestor'un Ulysses olduğunu anlamıştır. Çocukluktan arkadaş olan Leonard, rahip Phoenix, kütüphaneci Calypso ve diğerleri hikayeleri anlatır. Volkan ve yardımcısı Can Can adlı kadın da Argo villasına döner. Bay ve Bayan Covenant bayıltılmıştır. Oblivia da kapıdan döner ve Volkan'a babası olduğunu söyler. İlk anahtarın deniz dibinde olduğunu öğrenince kaçar ve müdür Ursus'u ikna edip denize açılır. Gençlik nehtindekş Sudan alana Rick annesine içirir ve onu gençleştirir. Annesinin boynundaki 3 kaplumbağa anahtarını sorar ama yanıt alamaz. Halbuki o anahtarı bir yarışmada Fred Ayaktauyur kazanmıştır. O da anahtarı kullanıp Venedik'e tatile gidecektir. Nestor'u adını değiştirir. Leonard ve Calypso evlenir. Peter'ı geri getirmek için çocuklar ne yapacaktır? Mısır'daki harita dükkanı sahibi ve timsah da gelmiştir. Onlar ne olacaktır? Keyifle okunan bir roman.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çok başka bir kitap
spoiler alert
Çok başka bir kitap ya. Önce Üvey Anne'ye Övgü arkasından da bu kitabı okudum. Don Rigoberto'nun da aslında kitabın içinde kurcaladığı bir mevzu ya pornografik ve erotik farkı. Bu kitap da aslında öyle bir yerden bence; pornografik olduğunu düşünenlerin başka yerden okuduğunu düşünüyorum. Tuhaf yerlerde dolanan bir hikaye, kesinlikle etkileyici. Llosa muğlak yerlerde bırakmış kimi kısımları. Hala mesela net bir şekilde söyleyemiyorum Alfonso masum bir çocuk mu yoksa her şeyin farkında, sinsi ve büyümüş de küçülmüş şeytani bir karakter mi? Çok fazla ressama ve esere gönderme var, bu konuda ufuk açıcı, kimilerine açık bakınca gerçekten Llosa'nın ona yazdığı hikayeye dönüp zihnine, yaratıcılığına hayran oldum. Alfonso'nun Egon Schile saplantısı da enteresandı, okurken o kısımlardan ayrı bir keyif aldım. İnanılmaz ya görünüşte bir sigorta şirketi müdürünün bu tuhaf, fantezik hayatı. Llosa'dan okuduğum ilk kitaptı bu ikili. Önümüzdeki aylarda da Dünya Sonu Savaşı'nı okuyarak devam edeceğim yazarın külliyatına.
Benim için kitabın en sevdiğim kısmı yazarın ne Lucrecia ve Alfonso ilişkisinde uçlarda gezinip okuru tedirgin edişi, ne de Rigoberto'nun fetişleri ve fantezileri.
Asıl kısım bence Don Rigoberto'nun gönderip sahiplerine göndermediği mektuplarındaki fikirleri. Gerçekten büyüksün Llosa. Katıldığımdan değil o fikirlerin tümüne ancak ufuk açıcıydı hakikaten.
Gelelim sona.
Böyle bir kitaba nasıl bir son gelirse hayal kırıklığı yaşamam diye kendi kendime çok düşündüm ve hazırdım da açıkçası absürt bir şekilde bitirmesine. Ama gerçekten bu kitaba olabilecek o sonu yazmış ya; ne hayalkırıklığıydı ne absürttü.
Sana gelince Alfonso, nesin sen ya? O 20 mektubu onun yazdığının açığa çıktığı yerde sahiden kaldım ya, ne düşüneceksin ki mesela? Çok enteresan bi'
Üveyanne FantazisiEdebiyat
Bu kitabı eline aldığınızda aklınıza gelebilecek ilk şey şu: “Lan Nobel ödüllü yazar da ensest mi yazarmış?” Evet yazmış. Hem de öyle yüzeysel erotizm de değil. Kültürel göndermeler, sanat eserleri ve felsefi alt metinlerle süslenmiş, resmen yüksek dozda edebiyatlı erotizm.
Kahramanımız Don Rigoberto, temizliğe kafayı takmış, burjuva alışkanlıklarına gömülmüş bir adam. Ama kafasının içinde sürekli erotik fanteziler dönüyor. Karısı Lucrecia, yani üveyanne, Rigoberto’nun arzu nesnesi ve kitabın merkezinde duran kadın. Oğul Alfonso ise işin en tartışmalı tarafı. Masum gibi görünen ama aslında erotik oyunların fitilini ateşleyen karakter. Evet, kitabın asıl sansasyonel tarafı bu. Alfonso’nun üveyannesiyle olan gerilimli ilişkisi. Vargas Llosa burada ahlaki sınırları bilinçli olarak zorluyor adeta.
Kitapta resimler, tablolar, mitolojik göndermeler sürekli erotik fantezilere bağlanıyor. Sanatlı mastürbasyon desek yanlış olmaz asfasf. Kitabın dikkat çeken başka noktası ise Üveyanne – üvey oğul dinamiği. Klasik tabu ilişkilerinden biri. Vargas Llosa bunu sadece şehvet değil, güç, masumiyet ve yasak arasındaki gerilim üzerinden işliyor. Rigoberto’nun hijyen takıntısı ise, aslında bastırılmış arzularının sembolü.
Bence, Vargas Llosa burada aslında sadece erotizm yazmıyor; erotizmi bir düşünce deneyi gibi kullanıyor. Yani okuyucuya şunu hissettiriyor: “Şehvet dediğin şey sadece yatakta değil, zihnin bütün kıvrımlarında gezinir.” Ama tabii bir yanım da şunu söylüyor: “Ulan Nobel almış adamsın, sen de mi ‘üveyanne’ fantezisine düştün?” sdssdsd. İşte bu çelişkiyi kitap boyunca hissediyorsun. Bir yanda sofistike edebi cümleler, diğer yanda yatak odasından yükselen homurtular. Alfonso karakteri özellikle insanı huzursuz ediyor. Çünkü masumiyet maskesinin ardında kışkırtıcı bir
Bu kitabın varlığından haberdar olunca sevinçten deliye döndüm. Llosa’nın sıra dışı eserlerinden biri olan Üvey Anneye Övgü’nün devam kitabıymış kendisi. Tabi ki hiç vakit kaybetmeden başına oturdum.
Üvey Anneye Övgü okurluk serüvenimde karşılaştığım en absürt metinlerden biriydi. Llosa’nın kaleminden akan o cüretkarlık beni benden almıştı. Don Rigoberto’nun Not defterinde vitesi biraz daha yükseltmiş yazarımız. Yani artık bu kadar da olmaz dedirtiyor insana.
Olayları biraz hatırlayalım. Don Rigoberto Peru’nun Lima kentinde yaşayan, 50lerinde hali vakti yerinde zengin bir adamdır. İlk eşinin ölümünden sonra oğlu Alfonso ile bir süre yalnız kalır ve sonra bir davette tanıştığı 40 yaşındaki Dona Lucieria ile evlenir. Dona Luceria yaş aldıkça daha da güzelleşmiş, alımlı bir kadındır ve Don Rigoberto ona deli gibi aşıktır. İlk kitapta Alfonso’nun çevirdiği, insanın ağzını açık bırakan entrikalar yüzünden Dona Luceria’nın evden ayrılmasına tanıklık ederiz. İkinci kitapta da olaylar kaldığı yerden devam eder.
Bu kitapta ilk kitabın aksine olaylar biraz daha statik, daha çok Don Rigoberto’nun hayal dünyasında ilerliyor. Yani biz tam olarak Don Rogoberto’nun not defterinin içindeyiz ve yaşlı bir adamın, insanın hayal gücünün sınırlarını alabildiğine zorlayan fantezilerine tanıklık ediyoruz. Modern çağda içimizin en derinlerine hapsettiğimiz, en yakınlarımızın bile belki de bir yaşam boyu hiç keşfedemedikleri o ilkel yanımızı akıl almaz bir cesaretle satırlara vurmuş yazar. Bravo! Şapka çıkarıyorum! Bazıları için rahatsız edici bir metin olabilir ama ben zaten edebiyatın insana verdiği bu sınır tanımama imkanını seviyorum.
Olaylara gelirsek, ilk kitabın aksine haliyle Don Rigoberto bu kitapta daha ön planda. Olanlardan sonra -hala deli gibi bi aşkla sevdiği- karısı Dona
Llosa okumalarıma devam ederken bu ay Don Rigoberto’nun Not Defterine sıra geldi.İlk sayfaları okuyunca Donya Lucrecia ile Alfonso isimlerini görür görmez kitabın daha önce okuduğum Üvey Anneye Övgü adlı kitabın tam da bitmiş olduğu yerden başladığını anladım.
Üvey Anneye Övgü de ergenlik çağındaki Alfonso’nun,40 yaşındaki üvey annesine cinsel yönelimini (tabi anne de bu duruma kayıtsız değil) ardından bu durumu babanın öğrenmesi üzerine üvey annenin evden ayrılması ile sonuçlanır.
Don Rigoberto’nun Not Defteri’nde bu çifttin boşanmadan ayrı evlerde yaşadığını öğreniriz.Adından da anlaşıldığı üzere baba Rigoberto içerisinde karısının da dahil olduğu uçuk kaçık cinsel fantezilerini yazdığı notları okuruz sayfalar boyunca.O esnada oğul Alfonso üvey anneyi ziyaret etmektedir.Babasıyla barışmasını dilemekte,bir yandanda sohbetleri hep cinsellik üzerine yoğunlaştırma çabasındadır.Hastalık derecesinde tutkunu olduğu ressam Egon Schiele’in kısa yaşam öyküsünü öğreniriz bu da bizi ister istemez ressam hakkında araştırmaya iter.1917 de Egon Schiele’in karısı Edith Harms’ı resmettiği,eserin adını Dizi Bükük Oturan Kadın koyduğunu ve okuduğumuz kitaba kapak resmi olduğunu,ressamın erotik içerikli kadın-çocuk resmetmeyi sevdiğini ,bir genç kızı alıkoyma suçu yüzünden yargılandığını,yaptığı resimlerin saldırgan bulunup mahkemece yakıldıktan sonra serbest bırakıldığını ve 28 yaşında öldüğünü öğreniriz.Buna benzer bilgileri Alfonso anlatırken bir yandan kendisini o ressamla özdeşleştirmiş üvey annesini tedirgin etmiştir.
Yazarın eserlerini okumayı sevenler bu eserine pek yer vermemişler gördüğüm kadarıyla,elimde olmayan(baskısını bulamadım)iki kitabı da aynı karakterle devam etmekteymiş sanırım yoksa sıcağı sıcağına devam edecektim.Kitapla ve sevgiyle kalınız.
