Ben de çukura inen yokuşta uykuyu arıyor, Tanrı'nın var olup olmadığını düşünüyorum. Tanrı'nın var olmayacağına inandığım geceye dek ona hepimiz için uzun uzun yakarıyorum. Artık yakarmama gerek kalmadı. İstediğimi düşünebilirim.
Gerçek kolay ve yalındır. Bu yalınlığın içinde de vahşi bir güç yatar. Yaşamın vahşi, ilkel gerçeklerine ancak yıllar süren bir savaşımın sonunda varabildim. Çünkü insanlar yaşamın yalın ama çirkin ve güçlü olan gerçeklerine birkaç yıl içinde varamazlar pek. Gerçeğe ulaşmak, artık ölümden korkmamak demektir. Her ikisiyle de yüz yüze gelmek büyük bir cesaret gerektirdiğinden, ölümle gerçek birbirlerine benzer. Gerçekler de insanı öldürdüğü için, ölüm gibidir. Ben bir insanı öldürdüğüm zaman, onu bıçakla değil, gerçekle öldürdüm. Bu yüzden korkuyorlar; beni yok etmek için bu yüzden acele ediyorlar. Bıçaktan korkmazlar. Onları korkutan gerçeğimdir. Bu korkutucu gerçek bana büyük bir güç veriyor. Beni ölümden, yaşamdan, açlıktan, çıplaklıktan ya da yılgınlıktan koruyor. Beni hükümdarlarla polisin zalimliğinden koruyan da bu korkutucu gerçektir.
Yalan sözlerine, yalancı yüzlerine, yalancı gazetelerine rahatlıkla tükürebiliyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ezgi Baykal
, bir kitap okuduPuan vermedi·112 syf.·
25 saatte okudu
·Okunma: 15 Mart 2017 00:00
·2017 3. kitabı
Ruh bu dünyaya gelmeye nasıl özgürce karar veriyorsa, hangi kurallar onun evine geri dönme arzusunu engelleyebilir ki? Bu, gözler önündeki gerçeklik dünyasında yaşanan bir kişilik kararı değil, ebedi düzeyde, her şeyi tanıyan bir benlikçe alınmış karardır.
İlk insanlar heyecanlarını ve eylemlerini deneyimlerken, isterlerse öfkelerini dile getirme özgürlüğüne sahip olabildiklerini gördüler. Öfkelenecek ya da öfkelendirecek durumlar yaratmak için bahaneler arayabildiler. Kaygı, hırs, şehvet ve güç gibi duyguları geliştirmeye çalışmak, sadece boşa zaman harcamaktır. İşte bunun kanıtı olarak ilk insanlar yok oldular ve onların yerini bir kaya kütlesi, bir çağlayan, bir uçurum ya da her neyse benzeri bir şey oldu. Bu saydıklarım dünyada hâlâ yerlerini korumaktadırlar ve onlardan öğrenmeyi bilebilen bilge insanlar için birer tefekkür yerleridir. Gerçekliğe formunu veren bilinçsizliktir.
"Bir olmak, hepimizin aynı olması anlamına gelmez. Her varlık biriciktir ve özgündür. İki varlık asla aynı mekanı kaplamaz. Yaprağın bir bütüne varabilmesi için tüm parçalarına gereksinme duyması gibi, her ruhun varacağı özel bir yeri vardır. İnsanlar çeşitli hileler yapabilirler ama sonunda her şey doğru yere gelecektir. Bazılarımız düz bir yol ararken, bazılarımız da dolambaçlı yollar katetmekten hoşlanırız."