“Doğruluk ve açıksözlülük insanlar için cinayet sayılıyor ve kendileri gibi sahtekar ve kalleş olmamaktan başka suçum olmadığından, çağdaşlarıma kötü ve merhametsiz görünüyorum.”
Ne zaman her şeye rağmen insanlara güveneyim, merhamet göstereyim, iyi anayım, herkes hata yapabilir, hatalarının farkına varabilirler belki dediysem hep daha fazla iğrençliklerle geldiler.
Bu karakteri zayıf, kalpleri kirli insanlar tıpkı bir virüs gibi yayılıp kalbi kötülük bilmeyen insanların umutlarını tüketiyor, ruhlarını istila ediyor ve tüm dengeyi kötü yönde değiştiriyorlar. Bu insanlar tıpkı virüsler gibi hayatta kalmak için hep başka birilerinin iyi niyetine ve merhametine ihtiyaç duyarlar. Ama yaşam şartlarını sağlayamadıklarında hayatları son bulur...