Steinbeck’in Rusya GünlüğüDüşünce
Puan vermedi·265 syf.·
2025 217. kitabı
“Muhtemelen insan için en zor şey, olanı olduğu gibi görmek ve kabul etmek. Gördüklerimizi hep umutlarımıza, beklentilerimize ve korkularımıza göre eğip büküyoruz.”(s.46)
John Steinbeck ’in II. Dünya Savaşı sonrasında fotoğrafçı Robert Capa ile birlikte Sovyetler Birliği’ne yaptığı yolculuğun güncesini anlattığı 
Rusya Günlüğü tam da alıntıdaki gibi zorlu çabanın izini sürüyor. Yazar, beklentilerle örülmüş büyük anlatıların yerine, gördüğünü olduğu gibi kaydetmeye çalışıyor, yorumlamaktan çok bakmayı, hüküm vermekten çok tanıklık etmeyi seçiyor. Yanındaki arkadaşı Çapa’nın fotoğraflarıyla birlikte ilerleyen metin, günlük tarzında, anlardan ve karşılaşmalardan oluşuyor. umutların, korkuların ve önyargıların arasından sıyrılarak savaş sonrası hayatın insani yüzünü görünür kılmayı amaçlıyor.
Moskova’dan Stalingrad’a, Kiev’den Gürcistan’a uzanan gezisinde Steinbeckinsanlara sokaklara, evlere ve sofralara yaklaşıyor. İnsanların ne yediğini, sofralarını nasıl kurduğunu, boş vakitlerinde nasıl eğlendiğini ve savaşın yıkıcı izlerinin ardından gündelik hayatı hangi küçük alışkanlıklarla yeniden ördüğünü dikkatle gözlemliyor. yargılayan bir taraftan ziyade , tanıklık ederek bir anlatı kuruyor. Robert Capa’nın fotoğraflarıyla birlikte ilerleyen bu metin, Steinbeck’in gözlemci, sade ve insani yazı tavrını açık biçimde görünür kılar.
Steinbeck Sovyetler’de insanlar nasıl bir rejimle yönetiliyordan ziyade insanların nasıl bir hayat yaşıyor sorusuna odaklanıyor İdeolojinin gürültüsünün arkasında kalan sıradan insanların deneyiminin evrenselliğini, farklı ülkelerde ve sistemlerde yaşasa da gündelik hayatın yorgunluğu, sevinçleri, hayat gailelerinin ve umutları birbirine benzediğini hatırlatıyor.
Gürcistan bölümündeki Türklerle yaşanan uçak anlaşmazlığı sonrasında Steinbeck’in
John Steinbeck ’in II. Dünya Savaşı sonrasında fotoğrafçı Robert Capa ile birlikte Sovyetler Birliği’ne yaptığı yolculuğun güncesini anlattığı Rusya Günlüğü tam da alıntıdaki gibi zorlu çabanın izini sürüyor. Yazar, beklentilerle örülmüş büyük anlatıların yerine, gördüğünü olduğu gibi kaydetmeye çalışıyor, yorumlamaktan çok bakmayı, hüküm vermekten çok tanıklık etmeyi seçiyor. Yanındaki arkadaşı Çapa’nın fotoğraflarıyla birlikte ilerleyen metin, günlük tarzında, anlardan ve karşılaşmalardan oluşuyor. umutların, korkuların ve önyargıların arasından sıyrılarak savaş sonrası hayatın insani yüzünü görünür kılmayı amaçlıyor.
Moskova’dan Stalingrad’a, Kiev’den Gürcistan’a uzanan gezisinde Steinbeckinsanlara sokaklara, evlere ve sofralara yaklaşıyor. İnsanların ne yediğini, sofralarını nasıl kurduğunu, boş vakitlerinde nasıl eğlendiğini ve savaşın yıkıcı izlerinin ardından gündelik hayatı hangi küçük alışkanlıklarla yeniden ördüğünü dikkatle gözlemliyor. yargılayan bir taraftan ziyade , tanıklık ederek bir anlatı kuruyor. Robert Capa’nın fotoğraflarıyla birlikte ilerleyen bu metin, Steinbeck’in gözlemci, sade ve insani yazı tavrını açık biçimde görünür kılar.
Steinbeck Sovyetler’de insanlar nasıl bir rejimle yönetiliyordan ziyade insanların nasıl bir hayat yaşıyor sorusuna odaklanıyor İdeolojinin gürültüsünün arkasında kalan sıradan insanların deneyiminin evrenselliğini, farklı ülkelerde ve sistemlerde yaşasa da gündelik hayatın yorgunluğu, sevinçleri, hayat gailelerinin ve umutları birbirine benzediğini hatırlatıyor.
Gürcistan bölümündeki Türklerle yaşanan uçak anlaşmazlığı sonrasında Steinbeck’in
𝘌𝘳𝘵𝘦𝘴𝘪 𝘨𝘶̈𝘯 𝘺𝘢𝘱ı𝘭𝘢𝘯 𝘬ı𝘴𝘢 𝘤𝘦𝘯𝘢𝘻𝘦 𝘵𝘰̈𝘳𝘦𝘯𝘪𝘯𝘥𝘦, 𝘬𝘶𝘳𝘣𝘢𝘯𝘢, 𝘰̈𝘭𝘶̈𝘮𝘶̈𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘯𝘳𝘢 𝘷𝘦𝘳𝘪𝘭𝘦𝘯 𝘴𝘢𝘷𝘢𝘴̧ 𝘮𝘢𝘥𝘢𝘭𝘺𝘢𝘴ı𝘯ı 𝘵𝘢𝘬𝘥𝘪𝘮 𝘦𝘵𝘵𝘪𝘮.
𝘈𝘤̧ı𝘬 𝘳𝘦𝘯𝘬 𝘢𝘩𝘴̧𝘢𝘱 𝘵𝘢𝘣𝘶𝘵𝘶𝘯𝘶𝘯 𝘶̈𝘻𝘦𝘳𝘪𝘯𝘥𝘦, 𝘺𝘰̈𝘯𝘦𝘵𝘮𝘦𝘯𝘭𝘪𝘨̆𝘦 𝘶𝘺𝘨𝘶𝘯 𝘴̧𝘦𝘬𝘪𝘭𝘥𝘦 𝘴𝘪𝘺𝘢𝘩 𝘧𝘭𝘰𝘬 𝘩𝘢𝘳𝘧𝘭𝘦𝘳𝘭𝘦 𝘴𝘢𝘥𝘦𝘤𝘦 𝘴̧𝘶 𝘬𝘦𝘭𝘪𝘮𝘦𝘭𝘦𝘳 𝘺𝘢𝘻ı𝘺𝘰𝘳𝘥𝘶:
𝘙𝘰𝘣𝘦𝘳𝘵 𝘊𝘢𝘱𝘢, 𝘧𝘰𝘵𝘰𝘨̆𝘳𝘢𝘧𝘤̧ı.
Bu kitapta bir savaş fotoğrafçısının hikâyesini okuyoruz. O şahıs da Robert Capa. Hikayenin sonunda çok duygulandım - ne kadar Capa'nı sevmesemde- çünkü bu hikâye bana birini hatırlattı. Bizim ülkemizin yani Azerbaycan'nın kahramanı Çingiz Abdullayev'i. O da bizim ülkemizin savaş kahramanı. Armeniler ile olan savaşımız da kahramancasına kendini savaşın ortasına atmıştı. Fotoğrafları onlarca insana daha ulaşamadan savaşın ortasında can vermişti. Ama sonradan tabii ki çektiği fotoğraflar bütün dünyaya yayıldı. Bu yüzden sonu çok üzücü geldi bana. Tabii ki (SPOİ) Gerda'nın ölümü kadar olmasada. Bu kitap uzun olsaydı eminim Gerda favori karakterim olurdu >3
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Annem BelkısEdebiyat & Roman
Tamamen bir biyografik eser,yazar kendi ailesini köklerini annesinin Bulgarların zulmünden Ustrumca dan önce Selanik e sonra İstanbul a göç etmelerini yazmış.İstanbul da abisi Zekeriya Sertel in (abi diyor teyze oğlu) çünkü akrabaların bir kısmı sürgünde diğer bir kısmı savaşta (birinci dünya,Yunan savaşları,kurtuluş Savaşı)kaybediyor.abisi sayesinde Çapa muallime okuluna yazılıyor,sonra Robert koleji sonra Arnavutköy de okul sonra Darülfünün üniversite ye gidiyor,yani bir başarı öyküsü sanatkar,azimkar bir cumhuriyet çocuğunun genç kızlık hallerine sonraki hayatına ve genç Türkiye Cumhuriyetinin dönüşümüne tanık oluyoruz önemli siyasi gelişmeleri de yazmış.Benim için keyifli bir okumaydı tavsiye ederim.
Capa
Robert Capa'yı Robert Capa yapan kadın Gerda Taro'nun hikayesi, çizgi romanda gayet vurucu bir şekilde işlenmiş, bu yüzden çok beğendim. Çizgi roman karelerinde Capa'nın fotoğrafları da çizilmiş. Capa hayranlarının mutlaka okuması gereken bir çizgi roman olmuş. Beraberinde Gerda Taro'nun hayatının anlatıldığı A Girl With Leica (dilimize henüz çevrilmedi) ve Capa'nın dilimize de Hafif Flu ismiyle çevrilmiş otobiyografisi okunabilir. Alt-J isimli müzik grubunun Taro adlı şarkısı da çifte adanmış bir şarkı olarak bu çizgi roman okunurken tekrar tekrar dinlenebilir elbet.
Sahtekar fotoğrafçıSavaş ve Fotoğraf
20. yylin en ünlü fotoğrafçısı olma nedeni sahtekarlığından kaynaklı olabilir. Savaşta çekilmiş gibi gösterdiği fotoğrafla ün sağlamış kendisine. "Vurulup düşen asker"
Magnum fotoğraf ajansını kuran şahıs. Gazeteci olması sebebiyle bir çok olayın içinde kendini bulmuş hayatını fotoğraftan kazanan biri. Richard Whelanin yazmış olduğu biyografisini meraklısına tavsiye ederim. Fotoğrafla ilgileniyorsanız bir fotoğrafçınin biyografisi ilginizi çekebilir.
tarihin en iyi savaş fotoğrafçısı robert capa'nın hayatından kesitler. samimi itirafları ve savaşın yıkımı... cephede bulunmanın gerçekliğini seven, savaşlardaki heyecanı özleyen bir fotoğrafçının öyküsü. florent silloray'ın çizgileriyle yeniden hatırlatılan bir ömür.