Hozat Robin
@robin62
Barbaros kafe'nin balkonunda oturuyorduk.
Masada bir eylemin başlangıcı duruyordu
Yağmurun altında akşam oluyordu...
Yağmur yağmasa akşam olmayacaktı,
belki bunların hiçbiri olmayacaktı!
Derin mekân tasvirleriyle baş döndürdüğü kesin. Kitabın yarısını geçeli 10-15 sayfa olmuştu. Esmeralda'nın rahibenin kızı olduğunu, Quasimodo'nun da Esmeralda kaçırıldığında, yerine, rahibeye bırakılan çirkin bebek olduğunu anladım ve kitap daha akıcı olmaya başladı. Şu da kesin ki, yabancı özel isimlerin kalabalığına rağmen, gayet iyi bir şekilde çevirilmiş bu kitap. Orta çağ avrupası ve kilisesini net bir şekilde ortaya koymuş. Bilimin, dinin(kilisenin) tekelinde olduğu, simyanın büyücülük ilan edildiğini(yine kilisenin etkisiyle) anlıyor insan. Platonik ve zannımca sersem aşkı Esmeralda'nın hayatına mal oluyor. Başdiyakoz ölüyor(Quasimodo tarafından). Quasimodo ise ölü aşkı Esmeralda'nın koynunda can veriyor. Okuyun derim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarih olarak biraz daha ülkenin böyle bir romana ihtiyacı varken yazılsaydı, biraz daha erken yani, çok daha etkili olacaktı. Ama yine de, insanda balyoz etkisi yaratacak kadar güçlü bir yapıt. Küçük çocuk imanı kadar bir başyapıt olmayı hak ediyor. Benliğinize tarihi, acıyı ve aşkı öyle bir harmanlayarak veriyor ki, isteseniz de sonrasında çıkamıyorsunuz etkisinden. Max'i, Maya'yı, Nadia'yı tanıyın; Struma'yı, Alman Nazizimini bir de böyle öğrenin. Beyin kıvrımlarına tehdit niteliğinde bir Livaneli yapıtı. Şiddetle tavsiyedir!
Okuduktan sonra, Hasan Sabbah'ın zekasına hayranlık uyandıran, inanç gücünün ciddiyetini gösteren, hayal gücünün sınırlarını zorlayan. kurgusu başarılı, yalnız çeviriden dolayı olsa gerek dili pek romanın yazıldığı cağa uygun değil ki bunda da romanın, Slovenceden Fransızcaya, Fransızcadan Almancaya, Almancadan Türkçeye çevrilmesi rol oynamıştır. Kitap çok net bir şaheser, mutlaka okunmalı.
Bu kitapla beraber Semerkand ve Alamuta Dönüş kitapları da yakın kurgu ve mesaj işlemektedir.
Beş kitaptan oluşan, 1940'lı yılların anlatıldığı bir eser. Nazım, Serbest Toplumcu Şiir anlayışı ile, ağırlıkla Anadoluyu; insanını, kadınını, yaşamını/yaşam savaşını, acılarını vs. ele almış. Kitabı okurken, kendinizi bir köy odası sohbetinde hissedebilirsiniz, nitekim ben de böyle oldu. Savaş yıllarını bir çok boyuttan hissetmek mümkün. Kitabın sonunda, kafanızda, lirik-kavgacı bir Anadolu oluşacaktır.
Yazar, Ahmet'i şarkı şarkı, biyografi olarak ele almış. Kitabın son sayfasını geçip, kapağını kapattığımda, dilimde "Göğsüm daralıyor yüreğim kanıyor" ezgisi vardı... Ahmet'in bir konserine gidememiş olmanın ağırlığı çöküyor insanın içine. Bir hayvan ciğeri kadar ağırdır bu duygu inanın!
- Kancık zihniyetin, su gibi harcadığı bu insanın özlemi hiç dinmeyecek... Memleketinin dağına, taşına, göğüne hasret göçtü bu Ahmet!
Özlemlerimize, sevdamıza, öfkemize ve kadehlerimize yoldaşlık etti hep. Ediyor ve etmeye devam edecek!
