Marksizm’in soyut tepelerinden güncel yaşama inmeyen, tarihte kalmış sorunlara kafa yoran, ama günceli hep ıskalayan, iki yüz yıl öncesinin Paris Komünü’yle ilgili kıyametler koparan ama yanı başında Rojava komünleri saldırı altındayken bütün dünya ayağa kalktıktan sonra fiili katılan bir kaç hareket dışında çoğunluğu cılız bir kınama mesajıyla yetinen Marksist solun bir edeb sorunu yok mu?
Reklam
Filistin'e tek bir yol gider
O da tüfeklerin namlusundan geçer.
“Mahzun gönül ! Sükut et ! Güneş bulutların arasında da neşr-i envâr eder. Senin bahtın da herkesin bahtı gibidir: Her hayatta fırtına saatleri, kederli, mazlum. Günler olmak gerek .”
Reklam
Reklam