Rojin
@rojebinky
Öğretmen
31 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
“quod relinquis, alienum est.”
“geride bıraktığın artık sana ait değildir.”
“Keşke hiç yaşamasaydım.”
Sonra içimde başka bir ses yükseliyor:
“O zaman bugünkü kadın olmazdın.”
Ve anlıyorum… İnsan, bazı şeyleri yaşayarak öğreniyor. Birinin sevgisine tutunmadan da ayakta kalınabileceğini, en büyük dayanağın insanın kendisi olduğunu, kimsenin sevgisine muhtaç olmadığını…
Güvenmenin ne kadar zor, kendine yaslanmanın ne kadar kıymetli olduğunu…
Ve şimdi kendime dönüp usulca söylüyorum:
Sevgili kendim; evet, hataların oldu. Belki en çok sen incittin kendini. Ama artık kendini affet. Yüreğini hafiflet. Geçmişin yükünü sırtından indir. Çünkü bunca fırtınadan sonra hâlâ ayaktaysan, biraz da kendi şefkatini hak ediyorsun. 🌿
Sanmak ve yanılmak, işte hayat.
İnsan yaş aldıkça şunu daha iyi anlıyor: Gerçek sandığımız, uğruna hayatımızı bozduğumuz şeylerin çoğu gerçek değil bir vehim, bir aldanış, bir yanılsama: sesler, sözler, sûretler, hisler, yeminler, ahitler, aslalar, hiçler... Hayat, içi dolmayan bir boşluk yalnızca.
Her insan ayrıntıdır ve her ayrıntı geride bıraktıklarına yüklediğin anlamın ta kendisidir.
Cahit Zarifoğlu'nun: "Başka bir şehirde her şeye yeniden başlamak isterdim." dediği yerdeyim.