“Annenin gözlerindeki yorgunlukla karışık o ince kederi gördüğün anda duruluyorsun. Birden, kendi sıkıntılarının ne kadar önemsiz kaldığını hissediyorsun ve tek isteğin, o gözlerin yeniden ışıl ışıl parlaması oluyor.”
Bir kere çıktığınız eve geri döndüğünüzde artık orası sizin eviniz olmuyor. Size ait eşyalar, size ait hatıralarla dolu olsa da benim evim diyemiyorsunuz. Evim neresi bilmiyordum.