ZİRVE ÖTESİ #2Aşk
Selamlar Dostlarım,
Bugün sizlere Zirve Ötesi serisinin ikinci kitabı olan Ateşten Tezahürat kitabından bahsedeceğim.
Bu serideki karakterler birbirlerine inanılmaz güçlü bağlarla bağlı arkadaşlar. İlk kitapta İklim ve Karza'nın hikâyesini okumuştuk, şimdi ise benim favori karakterlerim olan Sonat ve Tamay'ın hikâyesini okuyoruz.
Tamay, bir amigo kız takımının kaptanı. Ailesinin ona yeterince ilgi göstermemesinden ve erkeklerle olan ilişkilerinin uzun soluklu olmamasından yakınan; oldukça özgüvenli, kendini iyi tanıyan bir kız. Sonat ise buz pateniyle uğraşan, ancak spor dışında yaşadığı bir sakatlığın ardından buz patenine geri dönmekte zorlanan bir genç. Tamay'ı ilk gördüğü anda âşık olan Sonat; centilmenliği, kibarlığı ve sevdikleri hakkında her şeyi bilip onların hayatını kolaylaştırmaya çalışmasıyla gerçekten müthiş biri. (Biraz Sonat hayranıyım, kusura bakmayın. )
Sonat ve Tamay'ın ilişkisi başlangıçta sahte bir ilişki olarak başlıyor. Çünkü Tamay, insanlara uzun süreli bir ilişki yürütebildiğini göstermek isterken; Sonat da sosyal ortamlara geri dönmeyi ve hayatındaki ilk ilişki deneyimini yaşamayı hedefliyor. Bakalım bu sahte ilişki ne kadar sürecek?
Ben bu kitaba bayıldım. Hatta serideki en sevdiğim kitap oldu. Kendim yazsam muhtemelen böyle bir hikâye yazardım. Kitabı okurken sık sık gülümseyip kahkahalar attım. Tamay'ın bir blog sayfasının olması ve oradaki yazıları okumak da çok hoşuma gitti. Karakterler arasındaki dostluk, spor hayatı ve romantizm oldukça başarılı bir şekilde anlatılmış. Son derece eğlenceli ve akıcı bir kitap olmuş.
Umarım siz de okur ve beğenirsiniz. 
Adora Yağmur 
Ateşten Tezahürat
Adora Yağmur Ateşten TezahüratLive, dear reader. Live.
Olmaktan korktuğum yerdeyim maalesef muhteşem bir fantastik serinin sonuna geldim. Bitmemesi bu dünyadan kopmamak için büyük uğraşlar verdiğim araya sayısız farklı tür kitap dünya karakter sıkıştırdığım ama bitirmekten de kendimi alıkoyamadığım bir güzel macera idi. Uzun bir seriye kendine adamadan önce serinin son kitabının yorumlarına bakarak sonu beğenilip beğenilmediğine göre karar veren benim gibilere demek istiyorum ki; başlayın ben sizin arkanızdayım bu muhteşem seriye başlayın ve asla pes etmeyin sonunu görün. Ama ilk kitabınız Throne Of Glass değil kesinlikle The Assassin's Blade olsun. The Assassin's Blade'in ilk kitap olarak okunmasını savunacağım son nefesime kadar. Kim ne derse desin bence ilk bu novella niteliğindeki kitapla başlanmalı çünkü bu kitap hiçbir spoilera maruz kalmadan okunmalı. Kronoloji, duygusal etki ne derseniz diyin bunun birçok nedeni var spoiler olmasın diye detaya girmeyeceğim ama beni dinleyin. Neden böyle tavsiye ettiğimi seriyi yarıladığınızda anlayacaksınız. İlk olarak okuyup pişman olanı da görmedim onu da söyleyeyim. Ayrıca kitabı evde okuyun ve sonlara doğru mendillerinizi hazırlayın. İş bu tarih olmuş hala TAB kitabının yasını tutuyorum gördükçe içim buruluyor belirtmek isterim.
Bu seriyle ilgili söyleyebileceğim tek kötü şey daha önce Empire Of Storms yorumumda da belirttiğim gibi maalesef Türkçe baskısı. Bu yayınevi sayesinde kitapları orijinal dilde okuma alışkanlığı kazandım İngilizcem gelişti bu konuda teşekkürlerimi sunmak isterim. Emeğe saygım var ancak Türk okuyucularına böyle kötü bir baskıyı layık görenleri asla affetmeyeceğim. Çevirmeni kitapların hem orijinal metnini hem kendi çevirisini yanyana koyup tekrar baksın bana hak verecektir. Özellikle son kitapların bir editörün elinden geçtiğine inanmak dahi istemiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fantastik tarzda okuduğum ilk kitaptı ve çok beğendim. Diziyi izlemedim. Konusu hakkında hiçbir fikrim yoktu. İlk başta evreni çözmekle ugrastim, bir kagida karakterleri falan yazdım ama kısa sürede çözdüm.
Maalesef en çarpıcı sahne hakkında spoiler almıştım AMA ONA RAĞMEN ÇOK ETKİLENDİM.
Yani böyle okuyorum malum sahneyi yok yok olmaz öyle sey falan diyorum gayet emin? (olduğunu da önceden bilmeme rağmen yani)
Siz lütfen spoiler almayin!! Bende almamaya çalışıyorum diğer kitaplar için.
Seriye devam edecegim.(seti yüz bin lira olmasa hemen alıp okurum)
Not: Tyrion, Daenerys ve Ned favorilerim
8/10
2026 44. kitabı
Selammm,
Yazarın iblis serisini sevdiğimden ve elimde bu kitabı da olduğunu fark ettiğimde hemen okumaya başladım tabii ki. Yorum spoilet içermiyor, bilginize:)
Kitabın konusundan pek bahsetmeyeceğim çünkü ne söylesem spoilere girecek. Sadece tanrıçalar tarafından yönetilen ve farklı fantastik canlıların olduğu bir evreni okuyoruz. Yıllarca süren bir savaş var ve bu savaşın karakterlerimize olan etkilerini görüyoruz. Ama kitapta karamsar ve boğuk bir atmosfer yok.
Bu kitabın Goodreads puanı çok düşük ama bence kitap gerçekten güzeldi. Merak uyandıran ve ilgi çekici bir dili vardı. Okurken sayfaları ardı ardına çeviriyorsunuz. Çünlü sürekli açıpa çıkan bir gizem var ve son ana kadar karakterlerden emin olamıyorsunuz.
Ben Raith'e bayıldım. Baştan sona mükemmel bir karakterdi. Harrow'a olan düşkünlüğü ve ne olursa olsun tüm düşüncelerinin onun etrafında gelişmesi acayip hoşuma gitti. Böyle erkek karakterlere zaafım var. İhanete uğrasa bile aşkı değişmeyen ve önceliği her zaman sevdiği kadın olan erkeklere. Bu yüzden onu okuması yüksek bir keyifti.
Harrow karakteri ise tatlıydı. Hataları olsa da Raith için elinden gelen her şeyi yapmaya çalıltı ve özverisini okumak güzeldi.
Ben sadece kitabın 70-80 sayfasını okurken sıkıldım. Bir yerde olay döngüsü başa sarmış gibi oldu. Bir durum git-gel yapan sarkaç gibi uzadı. Onun dışında bence kitap güzeldi.
Tavsiye eder miyim? Kesinlikle.
İlk kitap güzeldi akıcı bir anlatımı var kitabın içindeki dünyayı da beğendim ancak daha üst seviyede bir fantastik evren olabilirdi o potansiyel var yazarda. Başlangıç fantastikler arasında yer alan bir kitap.
Empyrean serisi (daha tamamlanmadı) benim için sadece “sevdiğim” bir fantastik seri olmadı, resmen içinde var olabildiğim bir evrene dönüştü. Dördüncü Kanat’taki o akademi atmosferi, sürekli diken üstünde hissettiren hayatta kalma mücadelesi ve ejderha bağları beni seriye aşırı bağladı. Hatta sürekli benim neden ejderhalarım yok diye karalar bağladım. Violet’i, korkmasına ve kırılmasına rağmen devam etmesinin gerçekliği onu çok sevmemi sağladı. Tairn zaten başlı başına ikon ve tam bir “sassy dragon”. Andarna, benim bebeğim, onu o kadar çok seviyorum ki… (üçüncü kitapta beni çılgınlar gibi ağlatmasına rağmen) Ve Xaden! Onun için paragraflar yazabilirim fakat ona hissettiklerimi anlatmaya yetmez. Tartışılır yönleri olsa dahi sanırım onu kendime isterdim!?
Serinin eksikleri yok mu? Kesinlikle var. Bazı yerlerde tempo fazla hızlıydı ve daha derin bir worldbuilding görmek isterdim. Ama buna rağmen uzun zamandır hiçbir seri beni bu kadar “bir bölüm daha” diyerek sabahlatmamıştı. Kusursuz değildi belki ama hissettirdiği duygu çok güçlüydü. 
Oniks Fırtına 
Demir Alev 
Dördüncü Kanat
Oniks Fırtına Demir Alev Dördüncü Kanat