Bir Şair Bir Kitap
Dilek Kartal – Çifte Açmaz çok mu güzel diye orda çocuklar
İz
Carter'ın dudakları şefkatli bir öpücükle benimkilerle buluştu ve karnımda bir ateş parladı. "Sonsuza kadar benimle kal. Lütfen. İhtiyacın olan her şey olacağım." Sevdiğim adamın gözlerinin içine baktım ve kalbim şu an olduğu kişi, sevdiği insanları destekleme şekli ve kendi acılarının nasıl geride bıraktığı karşısında gururla kabarıyordu. "Senin kendin gibi olmanı istiyorum, Carter. Sen zaten ihtiyacım olan her şeye ve daha fazlasına sahipsin." Işığı söndürdü, vücudunu benimkine doladı, bana bir söz verirken sıkıca sarılıyordu. "Seni, hayatımızın geri kalanında her gün, hak ettiğin şekilde seveceğim. Söz veriyorum."
Sayfa 339·Kitabı okuyor
Kalp ve göz
Aşk sevdiklerimizin yüzüne tuttuğumuz bir ayna olabilir; ama "romantik" aşkta aynayı sıklıkla sevdiğimizin yüzüne değil, kendi yüzümüze tutarız. Muhatabımızla karşılıklı olarak birbirimizi geliştirdiğimiz bir ilişki değil de, karşıtı olarak narsizizmalarımızı pekiştirdiğimiz, gönül okşayıcı bir ilişki kurarız. Ebediyet arzusu ile kıvranırız: Keşke sevdiğimin gözündeki yüceltilmiş imgemi sonsuza dek saklayabilsem, keşke zaman dursa da sonsuza dek bu saadet çeşmesinden su içsem! Kendi kalbimle severim onu; belki de derdim sevmek değil, sevilmektir. Ayrılık saati gelip çattığında, "Benden ne istediğini, beni nerelere koyduğunu hiç anlayamadım," deyişim belki de bundandır. Sevilme arzusu bir türlü kanmak bilmez. Aşk bu yönüyle bir infilak halidir: Beni seviyorsan benim bir parçamsın, sana duyduğum aşkla yüceliyorum. Beni sevmiyorsan, benim sevdiğim kim? Aşkının bana verdiği acıyla yüceliyorum. Bu acıyı bu dünyada yalnız ben çekebilirim. O halde ben seni sevmesem de ben beni seviyorum. Goethe' nin deyişiyle: "Seni seviyorsam sana ne bundan? "
Sayfa 46 - Kapı Yayınları·Kitabı okuyor
1000Kitap
"Seni özledim," dedim sessizce. "Bu garip mi? Bunu sana söylemeli miyim? Yoksa kendime mi saklamalıyım? Sen de söylemek zorunda değilsin. Baskı hissetme. Ben sadece..." "Carter." "Efendim?" Olivia yanağını yastığına koydu, gülümsemesi uykulu ve tatlıydı. "Ben de seni özledim."
Sayfa 234·Kitabı okuyor
Öfkeli bakışıyla durdurdu telaşlı çırpınışlarımı. "Senin bedenin hakkında hissettiklerimin senin benimkiyle ilgili hissettiklerinden farklı olduğunu mu sanıyorsun?" diye sordu sertçe.
Onu oturma odasında gördüğüm andan beri yapmak istediğim şeyi yaptım: Ellerimi saçlarının arasına daldırdım ve onu öptüm. Beni, sanki beni öpmek bir ihtiyaçmış gibi, öpmese delirecekmiş gibi, bir an