büşra
@rosedaws
sadece kaliteli okurlar
Biz yazarlar ölümsüzlüğün ötesinde ne isteyebiliriz ki? Hayaletlerin de tek derdi hatırlanmak değil mi?
Reklam
Kafanızda oturmuş bir proje varsa tüm gün yazmak büyük bir zevk. Ama konu bulmaya çalıştığınızda saatler insanın üstüne üstüne geliyor suçlarcasına. Esin perilerine teslim olmuş hâlde, çakmak çakmak gözlerle bilgisayarınızın başına geçtiğinizde za- man uçup gitmeli. Ama saniyeler sürünüp duruyor onun yerine.
R.F. Kuang’dan YELLOWFACE1000Kitap
Bu yıl sürekli reklamını gördüğümüz, herkesin hakkında konuştuğu bir kitap vardı. Özellikle kıskançlık ve rekabet konularını çok yoğun işlediğini duyuyordum. Merakıma yenik düşüp başladım ama bitirmem tahmin ettiğimden uzun sürdü. Kitabı kapatır kapatmaz da düşüncelerimi yazmak istedim.
Hikâye Juniper ve Athena üzerine kurulu. Kağıt üzerinde iki yakın arkadaş gibi görünseler de ilişkileri aslında tek taraflı bir çekişme dolu. Juniper üniversite yıllarından beri Athena’yı hem seviyor hem de onun başarısını bir türlü hazmedemiyor. Athena’nın yıldızı parladıkça Juniper kendini daha gölgede kalmış hissediyor.
Bir gün birlikte yemek yerlerken Athena talihsiz bir şekilde hayatını kaybediyor. Juniper bu olayı kaldıramıyor mu, yoksa bu olayı kendi yararına mı çeviriyor, okurken bunu düşünmeden edemiyorsunuz. Çünkü kısa süre sonra Athena’nın tamamlanmamış taslaklarını gizlice okuyup hikâyeyi kendine göre düzenleyerek kendi kitabı gibi yayımlatıyor. Asıl olayların başlaması da zaten burası.
Kitap boyunca yayınevleri, yazar dünyası, sosyal medyanın linç kültürü ve başarı baskısının insanlar üzerindeki etkilerini görüyoruz. Juniper her adımında biraz daha batıyor. Athena’nın yokluğu uzaktan bir hayalet gibi dolaşıyor; her şey Juniper’in foyasını ortaya çıkaracak şekilde gelişiyor. Eski sevgililer, yazar adayları, rekabet, küskünlük… Kim varsa bir şekilde ortaya çıkıyor.
Juniper ise Athena’nın sesini taklit ederek ilerlediği için yeni bir şey üretemiyor. Kendi sesi yokmuş gibi davranıyor. Bu tıkanma onu daha da panik hale getiriyor ve yeni krizler yaratarak dikkat dağıtmaya çalışıyor. Ama bu da beklediği gibi gitmiyor.
Okurken bir ara “Keşke gerçekten Athena’nın yazdığı bir kitap olsa da okusak” dedim. Çünkü anlatılan hikâyede Athena’nın kalemi çok övülüyor. İkisinin
Babam boş zamanlarında gitar çalardı; o beni anlıyordu. Bir müzisyenin duyulmaya ihtiyacı vardır, bir yazarın da okunmaya. İnsanların yüreğine dokunmak istiyorum ben. Kitaplarım dünyanın dört bir yanındaki kitapçılarda satsın istiyorum. Annemle Rory gibi olmaya, beni hayatımın bir sayfasından ötekine taşıyan büyük projeler ve beklentiler olmadan kendi içine kapalı küçük bir hayat yaşamaya dayanamam. Dünya nefesini tutup bir sonraki sözümü duymayı beklesin istiyorum. Kelimelerimin sonsuza kalmasını istiyorum. Ebedi ve ezeli olmak istiyorum; öldüğümde arkamda dağ gibi bir sayfa yığını bırakayım ve hepsi şöyle desin avaz avaz: Juniper Song buradaydı ve bize aklındakileri anlattı.
Ama artık ne söylemek istediğimi bilmiyorum. Hiç bildim mi, onu da bilmiyorum. Ve insanların hakkımda hatırlayacağı tek şeyin, iyi bir eser bırakmak için işime yarayan tek yöntemin, bir başkasının benliğine bürünmem olabileceği düşüncesi beni dehşete düşürüyor.
Reklam