Günler öylece kendi kendine geçsin diye
Bir camın arkasında durdum
Bana dokunmasın hiçbir şey
Hiçbir şey yarama merhem olmasın
İyileşecekse, hiçbir şeysiz iyileşsin diye
Bir camın arkasında durup
Akan hayata ve zamana baktım.
Bilirdim, biliyordum, biliyorum,
Bittiğinde, geçtiğinde,
Azaldığında sızı, iyileştiğimde,
O saman tadıyla karıştığında;
Her şey daha acı olacak.
Reklam
Çocukların büyüttüğü bir çocuktur yalnızlık;
geceleri yastık altlarında büyür,
ikindileri okul bahçesinde paydos ziliyle, masallarda bir de,
köşelerden fırlayan otomobillerle ansızın.
Ev içi kavgalarıyla kapı aralıklarında, sessizce.
Bir top yuvarlandıkça ya da...
Bir yanı yaşlansa da hep çocuk kalır yalnızlık, hep bir kalır.
Sayfa 74
