Cennetteki azizler saflıktan ve güzellikten ayrılabilir miydi? Onların anlatılacak bir yanı yoktu. Ama ya çamurdaki azizler;işte asıl edebi harikalar onlardı. Hayatı yaşamaya asıl değer kılan, onlardı.
... Halbuki güzelliği içlerinde hisseden insanlardan olsalardı, o parlayan gözlerin ve hararetlenmiş yüzün, gencin aşkla ilk tanışmanın belirtisi olduğunu anlayabilirlerdi.