Semanur
@rosinant
Eğriliğin son aşaması tiranlıktır. O, başkalarının mallarını azar azar değil, düzenbazlık ve şiddet yollarıya birden zapteder; bu malların tanrılara veya insanlara, devlete veya bireye ait olup olmadıklarına bakmaz. Oysa herhangi bir kişi bu türden eğrilikler yaparken yakalanacak olursa, cezasını görür, pek çok da ayıplanır, çünkü çeşitli yolsuzluklarda bulunanlar, tapınak soyan, insan tüccarlığı yapan, duvar delen, soygunculuk, hırsızlık edenler, işledikleri suçlara göre ad alırlar. Ama yurttaşlarının mallarına el sürmekle kalmayıp onları köleliğe de sürükleyenlere bu çirkin adlar verilmez. Yalnızca kendi vatandaşları değil, eğrilik yaptığını bilenlerin hepsi ona mutlu derler, çünkü eğriliği ayıplayanlar eğrilik etmekten değil, ona uğramaktan korktukları için eğriliği ayıplarlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Her hükümet yasalarını kendi işine geldiği gibi yapar: Demokrasi demokratlığa uygun yasalar, tiranlık tiranlığa uygun yasalar koyar, diğerleri de tıpkı böyledir. Bu yasaları koyarak, kendi işlerine gelenin yönetilenler için de doğru olduğunu söylerler; kendi işlerine gelenden ayrılanı da, yasaya, hakka karşı geliyor diye cezalandırırlar."
Puan vermedi·222 syf.·
15 günde okudu
·2022 1. kitabı
"Devlet, subaylarının ve sivil memurlarının hizmetlerinin karşılığını, parayla yeterli ölçüde ödeyecek durumda değildir; bu yüzden, onların ücretlerinin öbür yarısını da, unvanların, üniformaların ve nişanların temsil ettiği onurun karşılamasına izin verilir."
"Her soylunun kendini, üzerinde başka hiçbir insani yargıç tanımayan küçük bir hükümdar gibi gördüğü ve bu yüzden kişiliğine tam bir incitilemezlik ve kutsallık atfetmeyi öğrendiği, kişiliğine yönelik her saldırıya, yani her yumruğa ve her küfüre, ölümle cezalandırılması gereken bir suç gözüyle baktığı feodalliğe yüklenebilir."